ย”
“ค่าตอบแทน?”
เปลือกตาของผมกระพือยิก ๆ เขาเพิ่งพูดว่าค่าตอบแทนใช่ไหม?
“แน่นอนสิ ทำไมเราจะไม่จ่ายค่าตอบแทนให้คนที่ค้นพบอะไรแบบนี้ล่ะ? จะบังเอิญหรือไม่บังเอิญ คุณก็ถือว่ามีส่วน และทางกิลด์มีนโยบายให้ค่าตอบแทนสำหรับการค้นพบอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับเคสอยู่แล้วด้วย”
“…เข้าใจแล้วครับ”
ผมเลียริมฝีปาก พยายามซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้เต็มอก
จังหวะนั้นเอง เจ้าหนูท่อ… เขาก็ให้ความรู้สึกไม่เหมือนกับหนูท่อขึ้นมาทันตา บางทีผมอาจจะมองเขาผิดมาโดยตลอด
หมอนั่นเป็นคนดีนี่นา!
“เรื่องค่าตอบแทนเอาไว้ก่อนเถอะ มีบางเรื่องที่ผมสงสัยอยู่น่ะ”
หัวหน้าทีมวางมือบนโต๊ะแล้วเคาะนิ้วเป็นจังหวะ ใบหน้าของเขาเริ่มดูแปลกไป
ผมหันความสนใจไปทางเขา
อะไรเนี่ย? ทำไมเขาถึงมองผมแบบนั้นล่ะ?
“คุณเป็นอะไรนักหนากับแว่นกันแดดเหรอ? นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเห็นคุณใส่มันด้วยนะ”
“คุณเคยเห็นผมใส่มันมาก่อน?”
ผมชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองหัวหน้าทีมด้วยสายตาแปลก ๆ
“คุณเองก็ดูสตรีมด้วยเหรอครับ?”
“อ่า… เอ่อ ใช่มั้ง?”
หัวหน้าทีมเบือนศีรษะเล็กน้อยพลางเม้มริมฝีปาก
“มันแชร์กันไปทั่วก็เลยดูน่ะ ผมว่าหลาย ๆ คนก็ดูกันนะ คือผมแค่สงสัย… ทำไมคุณต้องใส่มันในที่มืด ๆ ด้วยล่ะ? ไม่ใช่ว่ามันทำให้ชีวิตลำบากขึ้นรึไง?”
“เรื่องนั้น…”