นามจัดการงานหลักไป
จากนั้น ผมก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
‘อย่าเอาแต่นิ่งเฉย’
ใช่แล้ว ผมอยู่เฉย ๆ ไม่ได้
เควสต์หลังจากนี้มีแต่จะยากขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่วาทยกรไปจนถึงเควสต์ลัทธิ ประกอบกับมีตัวแปรอื่น ๆ อีกมากมาย
ผมจะเอาแต่นิ่งนอนใจไม่ได้อีกต่อไป
หากไม่เริ่มรุกคืบเพื่อขัดเกลาตัวเองเสียตั้งแต่ตอนนี้ ผมก็คงไม่มีทางรักษาชีวิตเอาไว้ได้แน่
ดังนั้น…
“เอาล่ะ ไปกันเถอะ”
หลังจากปิดเครื่องแล็ปท็อปและเก็บมันใส่กระเป๋าแล้ว ผมก็ลุกขึ้น เดินไปหาไคล์
“เดี๋ยวนะ ฉันขอเข้าห้องน้ำก่อน”
“ไปทำเพื่อ?”
“อ้วกไง”
