ผมไม่ได้คาดหวังอะไรเป็นพิเศษตอนที่เดินไปห้องทำงาน เอาแค่เรื่องปฏิบัติการสำรวจที่กำลังจะถึงนี้ มันก็ทำให้ผมเครียดมากกว่าเรื่องอื่นแล้ว
ภายในมือมีถุงเต็มไปด้วยข้าวของสารพัดอย่างที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อแถวนี้เมื่อวันก่อน ผมถอนหายใจออกมา
“เผื่อเกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้านี่น่าจะพอสำหรับมิเรลล์ล่ะนะ”
อันที่จริง…
ถ้าต้องไปก็อยากจะพาเธอไปด้วยเหมือนกัน แต่ผมยังไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่นัก
‘คือก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะบังคับให้ฉันไปได้นี่นะ ถ้าฉันบอกว่าไม่ พวกเขาจะทำอะไรได้ล่ะ? อีกอย่าง ฉันก็เซ็นสัญญาไปแล้วด้วย เพราะงั้นยังไงพวกเขาก็บังคับให้ฉันไปทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ชัดเลยว่าหัวหน้าแผนกต้องการอะไรสักอย่างอยู่แน่ ๆ’
ผมพอจะเดาเป้าหมายของหัวหน้าแผนกได้ไม่มากก็น้อย
เขาคงกำลังเล่นตลกอะไรบางอย่างเพื่อให้ผมออกภาคสนาม ดูเหมือนเขาจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวผมไปไกลเลยว่า ผมเป็นคนที่เก่งเรื่องพวกนี้
ความจริงคือไม่เลย
ผมมันกาก และก็เกลียดเรื่องสยองเข้าไส้ด้วย
แต่จะว่าไป… ผมเองก็ต้องการแรงบันดาลใจใหม่ ๆ สำหรับเกมถัดไปอยู่เหมือนกัน
ยอดขายของเกม ‘หนึ่งวันธรรมดาในออฟฟิศ’ เริ่มซาลงแล้ว ถ้าอยากจะก้าวหน้า ผมก็จำเป็นต้องรีบสร้างบ่อเงินบ่อทองอันใหม่
“เดี๋ยวค่อยคิดแล้วกันว่าจะไปหรือไม่
