ิเรลล์หัวเราะ เสียงหัวเราะกระจ่างใสของเธอสะท้อนไปมาทุกแห่งหน
“สนุกสุด ๆ ไปเลย~”
“ฉันเห็นแล้ว”
ผมแอบตัวสั่นงก ๆ และฝืนคลี่ยิ้มออกมา
“ดีแล้วล่ะที่เธอสนุก”
สายตาเหลือบมองระหว่างชายที่สลบเหมือดกับมิเรลล์ ก่อนจะทรุดนั่งลงกับพื้นและพิงผนังด้านหลังตัวเอง
“เล่ามาให้หมดเลยนะว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น อย่าตกหล่นแม้แต่นิดเดียวเชียวล่ะ ฉันอยากจะฟังว่าพวกเธอสองคนเล่นเกมอะไรกันบ้างตอนที่ฉันไม่อยู่นี่”