หน้าตาน่ารักมองผมด้วยความเขินอาย ผมรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นผิดจังหวะ
หรือว่าเธอจะ…
“คุณมาหาไคล์ใช่ไหมครับ?”
“ใช่ค่ะ”
เธอตอบแบบไม่ลังเลเลยสักนิดพร้อมกับมองเจ้าของชื่อคนนั้น ซึ่งตอนนี้เขากำลังพูดคุยกับคนอื่นอยู่ เดี๋ยวนะ พอดูดี ๆ แล้ว โต๊ะนี้มันเริ่มจะโดนชาวมุงแล้วไม่ใช่เหรอ?
‘โอ้ ชิบ’
“เชิญเลยครับ”
ผมไม่รอช้า รีบลุกขึ้นจากที่นั่งทันที
‘ดูทรงแล้วน่าจะมีคนมาเพิ่มอีกเยอะแน่ ชิ่งออกก่อนจะสายเกินไปดีกว่า’
“ขอบคุณค่ะ ขอบคุณนะคะ”
เด็กสาวกล่าวขอบคุณผมซ้ำ ๆ ก่อนจะนั่งลงแทน
ผมทำเพียงแค่พยักหน้าให้เธอ แล้วมองไปทั่วบริเวณ
ทีนี้…
ผมควรจะนั่งตรงไหนดีล่ะ?
ในขณะที่สำรวจรอบ ๆ ดวงตาก็ไปหยุดอยู่ตรงโต๊ะตัวหนึ่ง
ท้ายที่สุด สายตาของพวกเราก็สบกัน ผมถอนหายใจออกมา
‘เอาเถอะ อย่างน้อยก็ดีกว่าอยู่กับไคล์ล่ะวะ’
ด้วยเหตุนั้น ผมจึงก้าวเดินด้วยความใจเย็น ตรงไปยังโต๊ะของเหล่าสมาชิกใหม่ปีหนึ่ง ซึ่งมีไมล์สนั่งโบกมือให้ผมอยู่
“ดีใจที่ได้เจอคุณที่นี่นะครับ ผมไม่คิดว่าคุณจะมาด้วยนะเนี่ย”
