”
‘เห็นด้วยตาเปล่าก็รู้ว่าไม่ปกติ มันไม่ควรจะเดินหลบ ๆ ซ่อน ๆ หรือไง?’
‘ทำไมถึงคิดจะถอนต้นไม้ได้ล่ะ’
‘เดี๋ยวก่อน คุณถอนต้นไม้นี้ยังไงกัน?’
หนิงหนิงไม่ต้องถามก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
ที่จริงแล้ว ทุกคนก็มองเห็นได้ว่าต้นไม้นี้ไม่ปกติ
ดังนั้น ตอนนั้นจึงไม่มีใครแตะต้องมัน
ทว่าเป็นหนิงหนิงเองที่หลังจากส่งทุกคนออกไปแล้ว ก็กลับมาอีกครั้ง และถอนต้นไม้นั้นขึ้นมา
เธอพบโคมไฟที่สวยงามมากอยู่ใต้รากไม้
โคมไฟถูกบรรจุอยู่ในกล่องไม้ ดูเหมือนจะเก่ามากแล้ว
เธอเปิดกล่องออก พบว่ามันเป็นสีแดงทั้งหมด มีรูปร่างเหมือนกับดอกฮิกันบานะสีแดงพวกนั้น
เมื่อถือไว้ในมือ มันดูเหมือนดอกฮิกันบานะสีแดงจริง ๆ แต่มันทำจากหยกแกะสลัก โปร่งใส และดูมีชีวิตชีวามาก
รอบ ๆ โคมไฟยังมีอนุภาคแสงสลัวสีแดงแผ่กระจายออกมา ดูสวยงามมากจริง ๆ
เกสรดอกไม้เปล่งแสงหลากสีที่ดูลึกลับ
อย่างไรก็ตาม หนิงหนิงที่คุ้นเคยกับการติดต่อกับวิญญาณมาพอสมควร เมื่อเธอแตะโคมไฟนี้ เธอจึงรู้สึกถึงความผิดปกติทันที
สัญชาตญาณบอกเธอว่าเธอเกลียดโคมไฟนี้มาก
เมื่อมองดูไส้โคมไฟอย่างละเอียด
จึงพบว่า เกสรดอกไม้สีแดงที่ห้อมล้อมอย่างแน่นหนาเหมือนกรงขังนั้น กำลังล้อมรอบลูกกลมเล็ก ๆ ตรงกลางไว้
ลูกกลมเล็กนั้นมีขนาดเท่าลูกปิงปองเท่านั้น มันกระจายแสงหลากสีออกมา
สีแดง สีดำ สีขาว และสีทอง
แม้แต่หนิงหนิงยังรู้สึกตกใจ
แสงเหล่านี้คือสีของวิญญาณ
ลำแสงนับไม่ถ้วนที่ถักทอเข้าด้วยกันกลา
