ชัด ๆ ถ้าหมาป่าตายจริง ๆ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าผลลัพธ์จะร้ายแรงแค่ไหน]
[จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ อาจจะมีแผ่นดินไหวกับน้ำท่วมก็ได้ เขายังสติดีอยู่มั้ย?]
[เพราะงั้นถึงแม้เขาจะตายไปแล้ว เขาก็ไม่ต้องการให้ใครมีชีวิตอยู่ต่อใช่ไหม?]
[แย่แล้ว ๆ รู้สึกว่าเขากำลังจริงจังนะ มีใครไปหยุดเขาหน่อยมั้ย มีคนบ้าอยู่ที่นี่!]
…
ขงชิวกำลังจมอยู่ในความสุขของการใกล้ได้รับชัยชนะ
เขาอยู่ในป่านี้มาเกือบสิบปีแล้ว
ในที่สุด ก็สามารถออกไปได้แล้ว
เขาเผยรอยยิ้มยินดี
แต่ทันใดนั้น เขาก็ขมวดคิ้วแน่นและเงยหน้ามองไปที่ยอดไม้
เห็นเพียงที่ลำต้นเปลือย ๆ ที่ด้านบนมีอีกาสองตัวเกาะอยู่
‘อีกาเหรอ?’
‘ทำไมถึงมีอีกาอยู่ที่นี่’
‘กล้าขนาดนี้เลยหรือ?’
‘เพียงแค่ชั่วครู่เดียว มันก็กล้ากลับมาบินอีกแล้วหรือ’
แต่อีกาไม่ใช่ลางดีอะไรเลย ขงฉิวรู้สึกรำคาญ เขาจึงโบกมือไปหนึ่งที
ดอกฮิกันบานะสีแดงปีนขึ้นมาทันที ในอีกชั่วพริบตา อีกาสองตัวก็ร่วงลงมาอย่างไร้เสียง ตกลงบนพื้นแทบเท้าของขงชิว
เขาเตะมันออกไปให้ไกล ๆ
สบถว่าอัปมงคล แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
ดังนั้น เขาจึงไม่ได้สังเกตเห็นว่า วิญญาณผู้พิทักษ์ที่นอนอยู่บนพื้นด้วยดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้นั้น เมื่อเห็นดวงตาของอีกา มันก็พลันชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาเป็นปกติอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
ขงชิวจ้องมองวิญญาณผู้พิทักษ์ที่อยู่บนพื้นด้วยดวงตาเป็นประกาย
อีกไม่นานแล้ว
ใกล้แล้ว
เขาหลับตาลง เรียกใช้ยันต์คาถา
ผู้ชม
