้มาที่ตัวเอง ก็ร้อนรนขึ้นมา “คุณล้อเล่นอะไรกันครับ พวกเราเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดกันนะ”
ขงชิว “พี่น้องแท้ ๆ? พี่น้องแท้ ๆ แล้วเป็นอะไรไป? พี่น้องแท้ ๆ สำคัญด้วยหรือไง?”
ขณะที่เขาพูดคำนี้ เขาจงใจหรือไม่ได้จงใจมองไปที่จี๋เสี่ยวเสี่ยว
“ความรักแบบครอบครัว ในสายตาคนส่วนใหญ่ มันเป็นสิ่งที่อบอุ่น เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ แต่บางครั้ง ความรักแบบครอบครัวก็เป็นภาระ เป็นโซ่ตรวน ในโลกนี้ คนที่ทุกข์เพราะความรักแบบครอบครัวมีมากมาย แบบนี้ต่อให้จะเป็นพี่น้องแท้ ๆ แล้วยังไงล่ะ?”
จี๋ซางอยากจะเข้าไปปิดปากขงชิวเหลือเกิน “คุณพูดเหลวไหลอะไร!”
จี๋เสี่ยวเสี่ยวก้มหน้าลง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
[อืมม ฉันกลับรู้สึกว่าสิ่งที่ขงชิวพูดมีเหตุผลมาก ๆ]
[จริงด้วย บางครั้งความสัมพันธ์ในครอบครัวก็เป็นต้นเหตุของความเจ็บปวด ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าส่วนใหญ่มักมีปัญหาจากครอบครัวกันทั้งนั้น]
[พูดได้แค่ว่า บางคน ไม่สมควรที่จะเป็นพ่อแม่เลย]
[แต่ว่า สิ่งที่พวกคุณพูดมาทั้งหมดนี้ เกี่ยวอะไรกับจี๋เสี่ยวเสี่ยวและจี๋ซางล่ะ พวกเขาดูเหมือนมีความสัมพันธ์ที่ดีนี่นา]
[ใช่ ฉันจำได้ว่าตอนวันแรกที่รายการออกอากาศ ทีมงานไปที่บ้านของพี่น้องตระกูลจี๋ พวกเขาดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีมากนี่]
[จี๋เสี่ยวเสี่ยวตอนนี้คงจะกำลังลังเลมากแน่เลย ขงชิวช่างเป็นคนเลวตัวใหญ่จริง ๆ]
[พระเจ้า ฉันทนดูอะไรแบบนี้ไม่ได้เลย]
ขงชิวเร่งเร้า “ตอนนี้ ที่นี่ไม่มีอะไรที่เป็นพี่น้องแ