หกคน สุดท้ายจะมีชีวิตรอดได้แค่คนเดียวนะ”
ทั้งหกคนสีหน้าซีดขาว
ส่วนผู้ชมต่างพากันตะลึงงัน
[พระเจ้า โหดจริง ๆ]
[ยังบอกว่าไม่ใช่การเพาะพันธุ์แมลงพิษอีก นี่มันก็คือแบบนั้นนั่นแหละ สุดท้ายแล้วมีคนรอดแค่คนเดียว]
[ถ้าเป็นแบบนั้น เจินเจินกับซิงซิง…พระเจ้าช่วย]
[จี๋ซางกับจี๋เสี่ยวเสี่ยวก็เหมือนกัน นี่มันพี่น้องร่วมสายเลือดนะ ขงชิวเป็นโรคจิตหรือไง?]
[เจตนาเดิมของเขาอาจจะเป็นการอยากเห็นญาติพี่น้องทะเลาะกันก็ได้ นั่นคือความสนุกของเขา]
[ฟังจากคำพูดของเขา เดาได้ว่าในอดีตเขาก็เคยทำแบบนี้ เอาสัตว์ต่าง ๆ มาไว้ด้วยกัน แล้วปล่อยให้พวกมันเหลือรอดแค่ตัวเดียวสินะ?]
[ก่อนหน้านี้ไม่มีใครให้เขาเล่น ตอนนี้ในที่สุดก็หาคนได้แล้วใช่ไหม]
[ที่แท้ก็พาคนมาเล่นอะไรแบบนี้ แถมเขายังไลฟ์สดด้วย สมองโดนลาเตะหรือไง]
[อยู่คนเดียวในป่านาน ๆ คงทำให้สมองมีปัญหาแล้วล่ะ]
[โรคจิต ไปตายซะ!]
[มีใครจัดการเขาหน่อยได้มั้ย นี่มันแย่จริง ๆ]
[อ๊า ๆ ๆ ไม่เอานะ ฉันไม่อยากดูเลย!]
[ไม่ว่าจะเป็นหน่วยสืบสวนพิเศษหรือสำนักเซียน ก็รีบมาจัดการที]
…
หลินจื่อเหลียนที่นั่งอยู่หน้าจอก็มีสีหน้าซีดเซียวเหมือนกัน เธอกังวลจนร้องไห้ไม่ออก
ตอนนี้ ทั้งลูกสาวและลูกชายต่างก็อยู่ในมือของคนอื่น
ส่วนพวกเขาได้แต่มองดูเฉย ๆ ไม่สามารถทำอะไรได้เลย
“คุณบอกว่าหาคนมาแล้ว ทำไมยังไม่ไปล่ะ?”
เจียงอันไซ่เองก็ร้อนใจเหมือนไฟเผา กำโทรศัพท์ในมือนั่งแทบไม่ติด “พวกเขาไปถึงแล้ว
