ัตว์ทั้งหลายก็ยังคงเป็นเพียงสัตว์ การที่ผู้แข็งแกร่งเอาเปรียบผู้อ่อนแอคือสัญชาตญาณของพวกมัน เพื่อให้มีชีวิตรอด ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่หรือพี่น้อง พวกมันสามารถทอดทิ้งได้ทั้งหมด ดูไปนาน ๆ ก็เบื่อ”
ขงชิวถอนหายใจ
“แต่ตอนนี้ ในที่สุดผมก็ได้พบกับพวกคุณแล้ว ดังนั้น พวกเรามาเล่นเกมด้วยกันเถอะ”
[กรี๊ด ๆ ๆ ไอ้บ้า ใครจะไปอยากเล่นเกมกับแกเล่า!]
[ช่วยด้วย! อย่าบอกฉันนะว่าจุดประสงค์ที่เขาพาคนมาที่นี่ก็เพื่อเรื่องนี้!]
[แย่มากเลย มีใครมาช่วยหน่อยได้ไหม คนจากหน่วยสืบสวนพิเศษล่ะ!]
ผู้ชมทุกคนต่างรู้สึกกลัว แล้วจะไม่ให้คนที่ถูกมัดกลัวได้อย่างไร
เจียงฉือซิงนับว่าเป็นคนที่ค่อนข้างใจเย็นในกลุ่ม แต่ตอนนี้เขาก็ปิดบังความหวาดกลัวไม่มิดแล้ว
เขาไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “คุณต้องการจะทำอะไรกันแน่?”
ขงชิว “ผมบอกแล้วไม่ใช่หรือ ก็เล่นเกมไง”
เขายิ้มอย่างไร้เดียงสา แต่คำพูดนั้นช่างโหดร้ายเหลือเกิน
“ลองมาดูกันว่า พวกคุณทั้งหมดนี่ จะมีใครอยู่รอดจนถึงตอนสุดท้ายกันบ้าง?”
ทุกคนรู้สึกเหมือนใจจมดิ่งลงไปพร้อมกัน
สิ่งที่ต้องมาถึงก็มาถึงจนได้
เจียงฉือซิง “คุณพาเราออกมาตรงนี้ ก็เพื่อจุดประสงค์นี้งั้นเหรอ?”
ขงชิวคิดสักครู่แล้วตอบว่า “ก็ประมาณนั้นแหละ”
เจียงฉือซิงเริ่มพูดติดอ่าง “คุณอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ หนิงหนิงจะตามมาหาเราเร็ว ๆ นี้แล้ว เธอเก่งมากนะ”
คนอื่น ๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย แม้แต่เจียงเจินตอนนี้ก็ไม่สนใจเรื่องอื่นแล้ว เธอพยักห
