ยู่ในป่านี้ และในป่านี้มีปีศาจด้วยนะ จะเป็นไปได้ยังไงที่มันไม่เกี่ยวกับพวกเรา”
จ้าวฉี่หมิงสูดลมหายใจลึกด้วยความโกรธ “คนที่ไม่เกี่ยวข้องจะรบกวนการวางแนวอาคมของพวกเรา”
ซูเจาชี้ไปที่หนิงหนิง “เธอคนนั้นก็ไม่เกี่ยวข้องสินะ? พวกคุณเก่งกว่าเธอด้วยเหรอ?”
จ้าวฉี่หมิงไม่รู้จะตอบอย่างไรในทันทีว่าควรจะบอกว่าเก่งหรือไม่เก่ง
แต่เขาก็แค่ไม่อยากให้หนิงหนิงตามไปด้วย
หนิงหนิงคนนี้ช่างประหลาดนัก ดูอย่างตระกูลจี๋ ลองคิดดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าไปขัดใจหนิงหนิง
จ้าวฉี่หมิงไม่อยากจะเดินตามรอยตระกูลจี๋เลย
หนิงหนิงเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ จึงพูดว่า “ภาพอันกล้าหาญของพวกคุณที่กำจัดภัยให้ประชาชน จะปล่อยให้เงียบหายไปได้อย่างไรกัน มันควรจะถูกบันทึกไว้ไม่ใช่หรือ?”
จ้าวฉี่หมิงไม่แสดงอาการใด ๆ มองไปที่หนิงหนิงแล้วก็มองไปยังกลุ่มคนสองคนหลังเธอ ที่ตามมาเช่นกัน เห็นได้ชัดว่ามาร่วมวงสนุกคือซูเจากับหนิงเหนียน
ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร จึงยิ้มและพูดกับหนิงหนิงว่า “ในเมื่อคุณอยากจะตามมา ก็ตามมาก็ได้ แต่ถ้าเกิดเจออันตรายขึ้นมา พวกเราไม่รับประกันนะว่าจะสามารถปกป้องพวกคุณได้ทันเวลา”
ซูเจารีบพูดแทรกขึ้นมา “ไม่ต้องพูดมาก เราไม่ได้ให้นายปกป้องหรอก รีบไปกันเถอะ”
จ้าวฉี่หมิงไม่พูดอะไร หันหลังเดินไปเลย
หนิงหนิงกับพวกเขาจึงรีบตามไป
พวกเขาเดินตามจ้าวฉี่หมิงไปได้สักพัก จนเข้าไปในป่าแห่งหนึ่ง
ตลอดเส้นทางนี้ พวกเขาเห็นสัญลักษณ์ยันต์มากมาย
