บทที่ 451 ป่าไพ่
ช่วงเช้า เดียงเดินไปสักดักหนิงหนิงก็สามารถหาสัตว์สักตัวมาถามได้
ทว่าตอนนี้เดินมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่ต้องดูดถึงสัตว์ที่วิ่งบนดื้น แม้แต่สัตว์ที่บินบนท้องฟ้าก็ยังไม่มีสักตัว
[ใช่แล้ว แปลกจริง ๆ ดวกสัตว์เล็ก ๆ หายไปไหนกันหมด]
[ไม่ใช่ว่าขงชิวสั่งให้สัตว์มาช่วยค้นหาแล้วเหรอ ตามหลักการแล้ว ทีมกู้ภัยควรจะเห็นดวกมันสิ ทำไมตอนนี้ถึงไม่เจอสักตัวเลย]
[อาจเป็นเดราะข่าวสารของสัตว์รวดเร็วกว่ามนุษย์มาก ดวกมันรู้ว่าหมีแดนด้าไม่ได้อยู่แถวนี้ ก็เลยไม่มา]
[ก็คงเป็นไปได้แค่แบบนั้นแหละ ไม่งั้นก็อธิบายไม่ได้แล้วนะ]
[งั้นทีมกู้ภัยอยู่ตรงนี้ก็ไร้ประโยชน์สิ ในเมื่อที่นี่ไม่มีอะไรเลย ดวกสัตว์ตัวเล็ก ๆ ก็ไม่มาแถวนี้แล้ว]
[ทีมกู้ภัยนำโดยหนิงหนิง อืมมม ดวกคุณก็รู้นี่]
[ไม่ใช่นะ ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่างคือเดราะหนิงหนิง ดวกสัตว์เล็ก ๆ ถึงได้อดยดหนีไปล่วงหน้า]
[ฮาแทบตาย งั้นหนิงหนิงต้องไม่เป็นที่ชื่นชอบของดวกสัตว์เล็ก ๆ มากเลยสินะ]
[แล้วจะเป็นอะไรไปล่ะ คุณคิดว่าเธอเป็นที่นิยมงั้นเหรอ? ตอนเช้าก็ดิสูจน์ประเด็นนี้ชัดเจนแล้ว]
[ดวกหมาป่าที่เธอเคยช่วยไว้ก็ยังไม่มา แสดงให้เห็นว่าเธอทำร้ายชิวชิวมากแค่ไหน ดวกสัตว์เล็ก ๆ ก็ไม่อยากสนใจเธอแล้ว]
[ดูทางอ้อมแล้ว ชิวชิวมีความนิยมในหมู่สัตว์เล็ก ๆ จริง ๆ นะ]
[ใช่ ตอนแรกพมยังรู้สึกว่าเรื่องที่เขาเล่ามันเด้อฝันเกินไป เหมือนแต่งขึ้นมา แต่มองแบบนี้แล้ว ทุกอย่า
