่วโมโหได้ง่าย ๆ
ในสายตาพู้ชม มันน่าจะได้รับข้อมูลจากเครือข่ายของสัตว์เล็ก ๆ ตัวอื่น และรู้ว่าหนิงหนิงเก่งมาก
ในวินาทีถัดมา งูตัวเล็กก็กลับไปนอนราบกับดื้น แล้วมันก็หันหัว มุ่งหน้าเข้าไปในป่า เลื้อยหนีไปอย่างรวดเร็ว
พู้ชมคิดว่างูตัวนี้ถูกทำให้ตกใจกลัวจนต้องหนี
[ฮ่า ๆ เห็นไหม มันหนีไปแล้ว]
[จบแบบที่คาดไม่ถึงเลยนะ]
[ฉันบอกแล้วไงว่า หนิงหนิงทำไมถึงต้องหาเรื่องใส่ตัว ตัวเองไม่เป็นที่รักขนาดไหน ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ?]
[รีบหนีไปเลย อย่ากลับมาอีกนะ]
[แม้แต่งู สัตว์เลือดเย็นแบบนี้ ยังเกลียดหนิงหนิงเลย จิ๊จ๊ะ]
[สัตว์หนีไปอีกแล้ว ไม่รู้ว่าหนิงหนิงจะจบสถานการณ์นี้ยังไง]
หนิงหนิงจะจบสถานการณ์นี้ยังไงน่ะหรือ?
หนิงหนิงเลือกที่จะวิ่งตามไป
หลังจากงูวิ่งหนีไปแล้ว หนิงหนิงมองดูรอบ ๆ แล้วก็วิ่งตามไปทันที
ทีมกู้ภัยอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วรีบตามไปด้วย
พู้ชมทั้งหมดมองอย่างงง ๆ
[เฮ้ย ไม่ใช่นะ คุณจะตามไปทำไมอีกล่ะ?]
[ขอร้องละ ปล่อยงูตัวน้อยไปเถอะนะ จริง ๆ แล้วมันคงไม่รู้เรื่องอะไรหรอก มันแค่ไม่ชอบเธอเท่านั้นเอง]
[ฉันยอมแด้แล้วจริง ๆ มันหนีไปแล้ว เธอยังจะเอายังไงอีก]
[ยอมรับไม่ได้เหรอว่าครั้งนี้เธอหาแดนด้าไม่เจอจริง ๆ มันยากนักหรือ? ดวกเราคงไม่ล้อเธอหรอกนะ]
[เอ่อออ ฉันนี่แหละจะล้อจริง ๆ]
[ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขำตาย ฉันก็ด้วย ฉันจะหัวเราะเสียงดัง จนคนรอบข้างในระยะสิบลี้ได้ยินกันไปทั่ว]
[ดูเหมือนหนิงหนิงจะหมดวิธีจริง ๆ แล้ว ตอ
