ๆ นี้ยังมีบ่อน้ำอีกด้วย นับเป็นที่หลบภัยที่สมบูรณ์แบบอย่างมาก
ทุกคนเดินสำรวจรอบ ๆ กระท่อมและต่างรู้สึกตะลึง
จี๋ซาง “ทำไมพวกเราถึงไม่เคยเจอที่นี่มาก่อนนะ?”
หากมีสถานที่แบบนี้ โดรนน่าจะมองเห็นได้ และทีมงานรายการก็ควรจะพบมันตั้งแต่ตอนสำรวจพื้นที่แล้ว
ด้วยนิสัยแบบนั้นของทีมงานรายการ พวกเขาอาจจะทำให้ที่นี่กลายเป็นรางวัลใหญ่ก็ได้
ขงชิว “น่าจะเป็นเพราะเกราะป้องกันของปีศาจหมาป่าน่ะ มันตั้งใจปกปิดป่าส่วนนี้ไว้ ถ้าไม่เข้ามาใกล้ ๆ ก็จะไม่สามารถค้นพบได้”
เหลียงชิงฮวนอดที่จะตัวสั่นไม่ได้ “มันจะไม่ตามมาที่นี่ใช่ไหม”
ขงชิว “ไม่ต้องกังวลไป ถ้ามันมา ผมจะปกป้องพวกคุณเอง ผมอยู่กับมันในป่านี้มานาน ผมรู้นิสัยของมันบ้างแล้ว และผมก็ไม่ใช่ผีธรรมดา เห็นอย่างนี้ผมก็เก่งเหมือนกันนะ”
หากเขาไม่พูด ทุกคนก็คงลืมไปแล้วว่าเขาเป็นผี
ที่สำคัญที่สุดคือความรู้สึกที่เขาให้กับคนอื่นนั้น ทั้งอ่อนโยนและสุภาพ ไม่มีความรู้สึกน่ากลัวของผีเลย ทำให้คนรู้สึกชอบเขาโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเข้าบ้านมา ขงชิวตั้งใจรักษาระยะห่างจากทุกคนเป็นพิเศษ
จี๋เสี่ยวเสี่ยวหยิบสร้อยคอที่ซื้อมาก่อนหน้านี้ออกมา แล้วยื่นให้ขงชิว
“อันนี้ให้นายนะ ถ้านายใส่มันแล้วก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ห่างจากพวกเราอีก”
ขงชิวรับสร้อยคอมา กระต่ายน้อยบนสร้อยคอก็ลุกเป็นไฟขึ้นมาทันที เขารู้สึกสนใจ “นี่มันคืออะไร?”
จี๋เสี่ยวเสี่ยว “สิ่งนี้สามารถเผาพลังงานหยินที่อยู่ในตัวคุณได้”
ขงชิว
