ิ้มด้วย อ๊า!]
[เธอยอมตามคำขอที่ไร้เหตุผลของซูเจาอีกแล้ว เธอตามใจเกินไปแล้วนะ]
[ขอบคุณ ฉันฟินแล้ว]
[ฟินบ้าอะไร! ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันเกลียดซูเจา สมแล้วที่คนอื่นบอกว่าเธอเป็นพวกทำตัวน่ารำคาญ ตอนนี้ฉันได้เห็นกับตาแล้ว]
เมื่อซูเจาไม่กิน กระต่ายตัวนี้จึงเป็นของหนิงหนิงกับหนิงเหนียน
หนิงหนิงกัดเนื้อกระต่ายคำหนึ่ง รสชาตินุ่มมาก
“คุณจะไม่กินจริง ๆ เหรอ” เธอถามซูเจา
ซูเจาฮึดฮัด “กระต่ายน่ารักขนาดนี้ จะกินได้ยังไงกัน”
หนิงเหนียน : …
เขาไม่พูดอะไร แต่กัดเนื้อกระต่ายคำหนึ่ง หอมจริง ๆ
[ฮ่า ๆ ๆขำตาย ซูเจา นี่เธอคงกำลังเล่นมุกอยู่ใช่ไหม]
[หนิงหนิง : กินก็กินสิ ฉันยังอยากกินหัวกระต่ายรสเผ็ดด้วย]
หนิงหนิง “ไม่กินเนื้อกระต่าย แล้วเลือดกระต่ายล่ะ?”
ดวงตาของซูเจาเป็นประกาย “ไม่เคยลองเลย อยากลองดูจัง”
[…]
[ไม่กินเนื้อกระต่าย แต่อยากดื่มเลือดกระต่าย ใครกันแน่ที่โหดร้าย!]
[อยากจะกินเลือดหรอ เธอเป็นผีดิบรึไงเนี่ย?]
[เลิกสนใจเถอะ คนนี้เสแสร้ง]
[เลือดกระต่ายกินได้ด้วยเหรอ?]
[ไม่รู้สิ ไม่น่าจะได้นะ]
…
ผู้ชมทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะวิจารณ์
หนิงหนิงและหนิงเหนียนนั่งกินอาหารเช้าอยู่ที่ปากถ้ำ ส่วนฝูงหมาป่าที่กินอิ่มแล้วก็นอนเอกเขนกอยู่ที่ปากถ้ำ
[ฮ่า ๆ ๆ รู้สึกว่าตอนนี้พวกหมาป่าสบายมากเลย]
[ใช่เลย รู้สึกว่าพวกมันคงไม่ได้สบายแบบนี้มานานแล้วล่ะ]
[ทีมงานรายการทำได้ดีมากเลย ขอบคุณที่จัดหาอาหารฟรีให้พวกหมาป่าด้วย]
[ทำไมกันนะ
