นแล้ว ก็เพราะเจ้าหน้าที่ป่าไม้บอกว่าสัตว์ไม่ชอบเข้ามาในป่าแห่งนี้ พวกเขาถึงได้กำหนดขอบเขตการถ่ายทำไว้ที่นี่ ทำไมจู่ ๆ ถึงมีเสือดาวปรากฏตัวขึ้นมาได้ล่ะ
แถมยังเป็นเสือดาว ซึ่งเป็นสัตว์คุ้มครองอีกด้วย
เมื่อเสือดาวรู้ตัวว่าถูกมนุษย์พบเห็นแล้ว มันจึงสะบัดหางที่ทั้งหนาและมีขนฟูไปมา แล้วเดินตรงมาทางพวกเจียงเจิน
ดวงตาของมันจ้องเขม็งมาที่คนทั้งสาม
เจียงเจินตัวสั่นจนควบคุมไม่อยู่
ระยะห่างระหว่างพวกเขากับเสือดาวยิ่งใกล้เข้ามาทุกที
ความหวังสุดท้ายของผู้ชมก็หายไปเมื่อระยะทางลดลง
[จบสิ้นแล้ว มันมุ่งมาที่แขกรับเชิญจริง ๆ ด้วย]
[แล้วหนิงหนิงล่ะ หนิงหนิงมาช่วยพวกเขาหน่อยได้ไหม]
[ระยะทางไกลขนาดนั้น หนิงหนิงคงทำอะไรไม่ได้หรอก]
[นี่เป็นครั้งแรกที่เจอเหตุการณ์แบบนี้ แม้แต่เวลาตั้งตัวยังไม่มีเลย รู้สึกว่าคงไม่รอดแล้ว]
[ฮือ ๆ ฉันไม่กล้าดูแล้ว]
เสียงของเจียงซั่วดังออกมาจากกล้องถ่ายภาพขนาดเล็ก “วิ่งเร็วเข้า!”
ทั้งสามคนเพิ่งจะรู้สึกตัวเหมือนตื่นจากภวังค์ รีบหันหลังวิ่งหนีทันที
เจียงฉือซิงวิ่งปิดท้าย ส่วนผู้หญิงสองคนวิ่งนำหน้าไปก่อน
ในหัวมีแต่ความคิดที่จะวิ่งหนี ไม่กล้าคิดอะไรอย่างอื่นเลย
เจียงเจินวิ่งไปได้สักพัก เธอเหนื่อยจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว
เหลียงชิงฮวนขายาว และปกติก็มักจะร่วมรายการวาไรตี้กลางแจ้งอยู่เสมอ ข้อได้เปรียบนี้แสดงออกมาชัดเจน ตอนนี้เธอวิ่งนำหน้าเป็นอันดับแรก
เจียงเจินตะโกนเรียกเธอจากด้านหลัง “รอฉ
