ทั้งตัวอย่างรวดเร็ว และจับอีกตัวหนึ่งได้อย่างง่ายดาย
ผู้ชมได้แต่มองตาค้าง เห็นมันกินไก่ไปถึงหกตัวเต็มๆ
[เอ่อออ เสือดาวตัวพ่อครับ ช่วยเหลือมนุษย์ไว้บ้างได้ไหมครับ?]
[มันดูหิวมากเลยนะ]
[สรุปแล้วเสือดาวตัวนี้มาเพื่อกินไก่เหรอ]
[มิน่าล่ะถึงมาที่นี่ ที่แท้ก็มากินบุฟเฟต์นี่เอง]
[สัตว์ปีกพวกนี้คงเป็นอาหารที่ได้มาฟรี ๆ สำหรับสัตว์ป่าสินะ]
[อย่าเพิ่งประมาทนะ เกิดมันยังกินไม่อิ่มขึ้นมาล่ะ]
…
หลังจากที่เสือดาวกินไก่ตัวที่หกเสร็จ มันก็สะบัดหางอย่างพึงพอใจ แล้วเดินออกไปอย่างช้า ๆ
ในไม่ช้า มันก็หายเข้าไปในป่า ไม่มีร่องรอยอะไร
วิกฤตจบลงแล้ว
[อ๊าาา รอดแล้ว ตกใจแทบตายเลย]
[มันมาเพื่อกินไก่จริง ๆ ด้วย เป็นเสือดาวที่ดีจริงๆ]
[แล้วเจินเจินล่ะ เจินเจินกับคนอื่น ๆ เป็นยังไงบ้าง]
…
กล้องเพิ่งจะตามไปดูเจียงเจินและคนอื่น ๆ พวกเขาวิ่งจนหอบ ดูเหมือนจะทนไม่ไหวแล้ว
เจียงซั่วตะโกนผ่านกล้อง “ไม่เป็นไรแล้ว เสือดาวไปแล้ว”
ทั้งสามคนค่อย ๆ หยุดวิ่งอย่างลังเล มองไปรอบ ๆ และก็ไม่เห็นเสือดาววิ่งตามมาจริง ๆ
เมื่อแน่ใจว่าปลอดภัยแล้ว เจียงเจินก็ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นแล้วร้องไห้ ทำให้แฟนคลับรู้สึกสงสารมาก
[ฮือ ๆ ๆ เจินเจินคงตกใจมาก ตอนนี้ปลอดภัยแล้วนะ ไม่ต้องกลัวนะ]
[น่ากลัวแทบตาย เจินเจินเก่งมาก กล้าหาญและผ่านมันมาได้]
[ห๊ะ? กล้าหาญเหรอ? คนกล้าหาญที่ไหนจะไปดึงคนอื่นตอนที่กำลังวิ่งหนีกันล่ะ]
[พวกคุณไม่รู้เหรอว่าเหลียงชิงฮวนล
