ันหิวแล้วจะกินอะไรดี?”
เธอร้องถามด้วยความเร่งรีบ
หนิงเหนียนมองดูผิวน้ำใสแจ๋วแล้วพูดว่า “มีปลานะ ตกปลากินก็ได้”
แต่พอผู้ชมได้ยินว่าเขาจะตกปลา ทุกคนก็หัวเราะออกมา
[มาอีกแล้ว มาอีกแล้ว ตกปลาอีกแล้ว ฮ่า ๆ ๆ]
[อีกแล้ว ช่วงตกปลาสุดฮิตที่ทุกคนชื่นชอบ]
[ขำมาก ทำไมแขกรับเชิญเกือบทุกคนถึงเลือกตกปลาก่อนล่ะ คงไม่คิดว่าจะยากขนาดนั้นสินะ?]
[ก็นะ การจัดการปลามันง่ายกว่าไก่ตั้งเยอะ ฮ่า ๆ ๆ]
[ปลา : ลองมาตกดูสิ]
[ต่อจากนี้คือช่วงเวลาแห่งการเป็นพยานปาฏิหาริย์]
พวกเขาพูดแบบนั้น เพราะเจอแขกรับเชิญหลายคนที่ตอนแรกเลือกตกปลา แต่สุดท้ายกลับจับปลาไม่ได้สักตัว จนต้องไปจับสัตว์ปีกที่ทางรายการเตรียมไว้แทน
การตกปลาดูเหมือนจะง่าย แต่ความจริงแล้วมันยากมาก
การตกไม่ได้อะไรเลยนั้นเป็นเรื่องปกติ
ไม่ว่าผู้ชมจะไม่เชื่อมั่นแค่ไหน หนิงเหนียนก็เตรียมอุปกรณ์ตกปลาไว้พร้อมแล้ว
[ทนไม่ไหวแล้ว ทำไมในถุงอุปกรณ์ถึงมีเครื่องมือตกปลาด้วยล่ะ นี่มันเหมือนป้อนข้าวให้ถึงปากเลยนะ]
[ฉันว่ากองถ่ายนี่ร้ายกาจนะ จงใจให้แขกรับเชิญพวกนี้กระโดดเข้ากองไฟเลยฮ่า ๆ ๆ]
[ใช่ รีบ ๆ ตกปลากันเถอะ มาดูกันว่าจะตกได้หรือเปล่า]
หนิงเหนียนเตรียมคันเบ็ดพร้อมติดเหยื่อแล้วโยนลงน้ำ
เขานั่งลงริมทะเลสาบ อดทนรอให้ปลามาติดเบ็ด
ซูเจาดูไม่ค่อยสนุกกับกิจกรรมนัก นั่งเท้าคางอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทางเบื่อหน่าย
หนิงหนิงที่เพิ่งได้เห็นการตกปลาเป็นครั้งแรก กลับรู้สึกสนใจอยู่บ้าง
