คนทำลายกฎเกณฑ์นั้นเสียเอง
หนิงเหนียนยิ้มเบา ๆ
เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่สามารถทำให้หนิงหนิงออกจากบ้านได้ แต่วันนี้เธอกลับออกไปต่อยคนด้วยตัวเอง
ความดีใจมันมากจนทำให้นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน
วันต่อมา ตอนที่ฉีอันมารับหนิงเหนียน พอหนิงเหนียนขึ้นรถ เขาก็สังเกตเห็นรอยคล้ำจาง ๆ ใต้ดวงตาของเขา
ฉีอันถาม “นอนไม่หลับเหรอ?”
หลังจากที่สือเฉินโพสต์เว่ยป๋อ ข้อความในนั้นก็สื่อออกมาอย่างชัดเจนว่า หนิงเหนียนกับค่ายสตาร์ไลท์มีปัญหาขัดแย้งกัน
บริษัทจัดหาศิลปินจำนวนมากก็เริ่มเคลื่อนไหว ภายในวันเดียว ฉีอันได้รับข้อเสนอจากบริษัทมากมาย
วันนี้ เขาจะพาหนิงเหนียนไปดูบริษัทแห่งหนึ่งที่เคยสนใจมาก่อน ไม่ว่ายังไง หนิงเหนียนจะไปที่ไหนก็เป็นที่ต้องการทั้งนั้น
มีแต่สตาร์ไลท์เท่านั้นที่โง่เหมือนคนบ้า ผลักไสหนิงเหนียนออกไป
หนิงเหนียนยังง่วงนิดหน่อย จึงส่งเสียงงึมงำตอบรับอย่างงัวเงีย
ฉีอัน “นายก็เป็นแบบนี้ตลอด ชอบคิดวนไปวนมาอยู่ในหัว นายวางใจเถอะ พวกเราต้องออกจากสตาร์ไลท์ได้แน่นอน แล้วก็จะหาที่ที่ดีกว่านี้”
หนิงเหนียน “ไม่ใช่”
ฉีอัน “หา?”
หนิงเหนียน “ฉันไม่ได้คิดเรื่องนั้น”
ฉีอัน “แล้วทำไมนอนไม่หลับล่ะ?”
เขารู้สึกว่าหนิงเหนียนวันนี้แปลก ๆ ดูเหมือนจะ…เขินอายยังไงก็ไม่รู้?
หนิงเหนียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เมื่อคืนหนิงหนิงส่งของขวัญมาให้ฉัน”
ฉีอัน : …
เอาเถอะ เป็นห่วงไปเปล่า ๆ
เห็นท่
