ความสุข
เขายิ้มเล็กน้อย
“ไม่ต้องอิจฉาฉันหรอก ถ้านายเดบิวต์ก็จะได้แบบนี้เหมือนกัน”
ประโยคนี้ตรงจุดเจ็บปวดของเจียงเส่าพอดี
เขายกเท้าขึ้น เตะเจียงเอี้ยนจืออย่างแรงหนึ่งที
เจียงเอี้ยนจือ,uเหงื่อเย็น ๆ ผุดซึม แต่เขาไม่ได้ส่งเสียงแม้แต่น้อย กลับหันไปยิ้มให้เจียงเส่าเบา ๆ
เขารู้ดีว่าเจียงเส่าจะไม่มีวันได้เดบิวต์ในชาตินี้
ตระกูลจี๋ให้การคุ้มครองตระกูลเจียง แต่เงื่อนไขก็คือ สมาชิกตระกูลเจียงห้ามปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน
พวกเขากลัวว่า คนในตระกูลเจียงจะดึงความสนใจของผู้คนมาที่ตัวเขา
ดังนั้น พวกเขาจึงไม่มีทางยอมให้เจียงเส่าได้เดบิวต์อย่างแน่นอน
เจียงเอี้ยนจือยังรู้อีกว่า เจียงเส่าอยากเดบิวต์มาก
ตอนแรกที่เขาเข้าร่วมออดิชั่น ทางรายการได้แอบไปถ่ายวีซีอาร์กับเจียงเส่า ในนั้นเจียงเส่าแสดงบทน้องชายที่น่ารักได้อย่างยอดเยี่ยม
ตอนที่เจียงเอี้ยนจือได้ดูวีซีอาร์เป็นครั้งแรก เขาแทบจะควบคุมสีหน้าไม่อยู่ อยากจะหัวเราะเยาะออกมา
ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเจียงเส่าไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก
แม่ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเล็ก พ่อก็แต่งงานใหม่
แม่เลี้ยงไม่ชอบเขา มักจะตีและด่าเขาเป็นประจำ
พ่อของเขาเพื่อเอาใจแม่เลี้ยง ก็ร่วมมือกันทารุณเขาด้วย
เจียงเส่าตั้งแต่เด็กจนโต ด้วยการสนับสนุนจากแม่ของเขา ก็รังแกเขาไม่น้อย
เขาเป็นเพียงคนนอกในบ้านหลังนี้เท่านั้น
หลังจากโตแล้ว เขาไปเข้าร่วมการประกวดคัดเลือก หนึ่งในเหตุผลก็คือ ต้องการแยก
