้ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดอีกครั้ง ทำให้ทุกคนรู้สึกเศร้าใจไม่น้อย
โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเมิ่งซีเล่าว่า ทุกครั้งที่เธอไปหาชุนฮวา ชุนฮวาจะดูมีความสุขมาก ยิ่งทำให้รู้สึกเศร้าหนักขึ้นไปอีก
ตอนนี้พวกเขาถึงได้ตระหนักอย่างลึกซึ้งว่า ชุนฮวาถูกกักขังอยู่ที่นั่น ทุกวันได้แต่ฟังเสียงผู้คนที่ดังอึกทึกอยู่เบื้องล่างภูเขา ทุกวันเฝ้ารอคอยให้มีใครสักคนเดินเข้าไปที่นั่น
น่าเสียดายที่แม้เวลาจะผ่านไปเป็นพันปี ก็ไม่มีใครที่จะอยู่เป็นเพื่อนเธอได้ ช่างเป็นเรื่องที่โดดเดี่ยวอ้างว้างเหลือเกิน
ตอนนี้หลังเขากลับมาคึกคักแล้ว มีคนไปเยี่ยมลานบ้านทุกวัน
บนเขาก็สว่างไสว เมื่อมองไปยังหลังเขาจากคอนเสิร์ต ก็ยังเห็นแสงสว่างจากหลังเขาได้
เมื่อก่อน ชุนฮวาเคยอยู่ที่นั่น
แต่ตอนนี้ เธอจากไปแล้ว
ทั้ง ๆ ที่เธอชอบความคึกคักสนุกสนานที่สุด แต่เธอกลับไม่อยู่แล้ว
เมิ่งซียกมือขึ้นเช็ดน้ำตา “อย่าร้องไห้เลยค่ะ ขอให้ฟังฉันร้องเพลง ‘เทพธิดา’ ให้จบก่อน”
เสียงแอคคอร์เดียนดังขึ้น ดนตรีที่ทั้งอบอุ่นและเศร้าหมอง ค่อย ๆ แผ่ซ่านไปทั่วสถานที่
เพลงนี้กลับมาฮิตติดชาร์ตอีกครั้งบนทุกแพลตฟอร์มเพราะชุนฮวา แม้แต่คนที่ไม่ใช่แฟนคลับของเมิ่งซีก็ยังร้องได้
ทั้งฮอลล์พร้อมใจกันร้องประสานเสียง
เมื่อจบเพลง เมิ่งซีที่อยู่บนเวทีก็มีน้ำตาไหลอาบใบหน้า “เพลงนี้ตั้งใจว่าจะร้องให้เธอฟัง แต่น่าเสียดายที่เธอไม่มีโอกาสได้ฟังอีกแล้ว”
ทุกคนต่างรู้สึกเห็นอกเห็นใจต่อความโศกเศร้า