าก
เฉินมู่ “ร่างกายยังไม่หายดี แต่ก็จะมาดูคอนเสิร์ตให้ได้”
ทำเอาหมอหมดปัญญา เฉินมู่เลยต้องพาเธอมาด้วย
เฉินมู่ “ขอรบกวนช่วยดูแลหน่อยนะ”
เว่ยฉือรับปากเต็มที่ “ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา”
เฉินมู่มีธุระที่ต้องไปจัดการ เลยขอตัวกลับไปก่อน
หลังจากที่เขาจากไป เว่ยฉือก็โบกมือเรียกไป๋ฮวน “มานั่งที่โต๊ะผมไหม ที่นั่งตรงนั้นมีคนแล้ว”
ไป๋ฮวนหันหน้ามา เธอผอมมาก ทำให้ดวงตาทั้งสองข้างดูโตเป็นพิเศษ
ไม่รู้ว่าเป็นอาการแทรกซ้อนจากความเครียดหลังบาดเจ็บหรือเปล่า เธอจ้องเขม็งมาที่เว่ยฉือโดยไม่พูดอะไรสักคำ แววตาเหม่อลอย จนเว่ยฉือรู้สึกขนลุกซู่
หนิงหนิงพูดขึ้นว่า “ปล่อยให้เธอนั่งตรงนี้แหละ”
ไป๋ฮวนได้ยินเสียงของเธอ จึงหันมามองเธอเช่นกัน ดวงตาของเธอเป็นประกาย ดูเหมือนว่าเธอมีอะไรจะพูด
ในขณะนั้นเอง ไฟทั้งฮอลล์ก็ดับลง
แท่งไฟในมือของหนิงหนิงส่องสว่าง และไม่นาน แสงนั้นก็รวมกับแสงอื่น ๆ ส่องสว่างไปทั่วทั้งฮอลล์
ในเวลาเดียวกัน การแสดงคอนเสิร์ตออนไลน์ก็เริ่มขึ้น ผู้ชมมากมายทยอยเข้ามา
หน้าจอถูกเติมเต็มด้วยคอมเมนต์ในพริบตา
[โห ฉันเบียดเข้ามาได้แล้ว!]
[คนเยอะจังเลย!]
[ยินดีด้วยนะที่คอนเสิร์ตเปิดฉากได้อย่างราบรื่น!]
[ซีซี ฉันมาแล้วนะ!]
[ฮือ ๆ ไปดูที่งานไม่ได้ ได้แต่ดูออนไลน์]
[มาดูซังชิงกันเถอะ! ซังชิงไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว!]
[คอนเสิร์ตครั้งนี้พิเศษมากจริง ๆ ฉันจะไม่พลาดเด็ดขาด!]
…
จอภาพขนาดใหญ่ที่อยู่กลางเวทีเริ่มนับถอยหลัง
