บทที่ 88 เซี่ยปี่อาน
ชายหนุ่มกล่าวขอโทษ “ขอโทษอย่างมากครับ เรื่องมันเร่งด่วนมากจริง ๆ”
ชายวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แล้วทำไมฉันต้องช่วยพวกคุณด้วย”
ชายหนุ่มเปิดกระเป๋าและยื่นบัตรเครดิตไปให้
“เชิญครับคุณจ้าว”
จ้าวซือจินรับบัตรเครดิตไป “แค่นี้เองเหรอ?”
หญิงสาวเปิดกระเป๋าแล้วยื่นเอกสารสัญญาให้
“นี่คือหนังสือยินยอมการโอนหุ้นของคลินิกเหม่ยไหลค่ะ”
จ้าวซือจินมองดูเอกสาร
“ยอมเสียสละจริง ๆ เหรอ?”
“นี่ค่ะ ของเล็ก ๆ น้อย ๆ หวังว่าคุณคงไม่รังเกียจ” หญิงสาวกล่าว
จ้าวซือจินรับของไว้สูบบุหรี่แล้วพ่นควันออกมา ก่อนจะถามขึ้นลอย ๆ
“ช่วงนี้ธุรกิจเป็นยังไงบ้าง?”
“ต้องขอบคุณที่คุณคอยดูแลมาตลอด ธุรกิจไปได้ดีมากครับ” ชายหนุ่มคนนั้นตอบ
จ้าวซือจินพยักหน้าแล้วชมว่า “ดีมาก ทำแบบนี้ต่อไปนะ” ทั้งสองคนพยักหน้า
พวกเขาเพิ่งจะรู้สึกโล่งอก
จ้าวซือจินเปลี่ยนน้ำเสียงทันที “ทำไมถึงสะเพร่าขนาดนี้ ขนาดตายไปแล้วก็ยังไม่ทิ้งทางหนีทีไล่ไว้เลย ที่ควรจะทำลายทิ้งก็ต้องทำลายทิ้ง ฉันไม่เคยบอกพวกคุณหรือไง?”
ชายหนุ่มและหญิงสาวเริ่มมีเหงื่อผุดที่หน้าผาก
“ขอโทษครับ” ชายหนุ่มคนนั้นขอโทษอีกครั้ง ก้มหน้าต่ำลงกว่าเดิม จ้าวซือจินค่อย ๆ พ่นควันบุหรี่ออกมา
เวลาผ่านไปทีละวินาที
เสียงไก่ขันดังขึ้นแล้ว
เหงื่อของชายหนุ่มและหญิงสาวทำให้เสื้อผ้าของพวกเขาเปียกชุ่ม
จ้าวซือจินบีบดับบุหรี่ “ก็ได้ ฉันจะไปเชิญยมทูตมาเอง เพราะไม่ว่าจะมองในแง่ของเห
