ยเท่านั้น” เซี่ยปี่อานหมุนตัวสะบัดแขนเสื้อ
“ฉันจะสืบให้กระจ่าง”
จ้าวซือจินเช็ดเหงื่อที่ศีรษะ
ประตูปิดลงอีกครั้งและหายไป
ชายหนุ่มและหญิงสาวรอคอยอย่างกระวนกระวาย ประตูห้องถูกผลักให้เปิดออก
จ้าวซือจินเดินเข้ามาอีกครั้ง
ทั้งสองคนรีบลุกขึ้นยืนต้อนรับทันที
“คุณจ้าวครับ?” ชายหนุ่มถามอย่างกระวนกระวาย
จ้าวซือจินเดินเข้ามาแล้วนั่งลง หญิงสาวล้วงบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า รีบยื่นส่งให้เขาอย่างกระตือรือร้น พร้อมกับจุดไฟให้
จ้าวซือจินสูบบุหรี่ ควันลอยคลุ้งวนเวียน
“กลับไปได้แล้ว”
“จะไม่มีครั้งหน้า”
ชายหนุ่มและหญิงสาวต่างดีใจจนแทบบ้า “ขอบคุณมากครับคุณจ้าว!”
ชายหนุ่มรับปาก “พวกเราจะบริหารเหม่ยไหลให้ดีที่สุด ไม่ให้ความช่วยเหลือของคุณต้องสูญเปล่าแน่นอนครับ”
จ้าวซือจินโบกมือไล่ ทั้งสองคนจึงถอยออกไป
พวกเขาออกมาจากคฤหาสน์ของตระกูลจ้าว
ทั้งสองขึ้นรถกลับ ชายหนุ่มก็อดบ่นไม่ได้
“ตอนนั้นผมบอกให้คุณไปหาสำนักเซียน ให้เขาจัดการให้สิ้นซาก แต่คุณก็ไม่ยอม อยากเก็บเงินเอาไว้ ตอนนี้ก็ดูสิเสียเงินเป็นกอบเป็นกำเลย”
หญิงสาวก็ไม่ยอมแพ้
“ตอนมีชีวิตอยู่ นังนั่นดูอ่อนแอจะตาย ใครจะไปรู้ว่าพอตายไปแล้วจะกลายเป็นผีที่เก่งขนาดนี้ ถึงขั้นกลายเป็นผีตายโหง คุณบอกมาสิเธอยังมีความปรารถนาอะไรที่ยังไม่สมหวังกันแน่?”
ชายหนุ่มพูดอย่างหงุดหงิด “ใครจะไปรู้ล่ะ เธอคิดอะไรมากมายอยู่ทุกวัน”
หญิงสาวหัวเราะเยาะเขา
“อย่าบอกนะว่าเป็นคุณ”
ชายหนุ่มคิดแล
