้วก็รู้สึกขยะแขยง
“ไปเถอะ อย่ามาทำให้ผมขยะแขยงนักเลย” รถเริ่มออกตัว หญิงสาวบิดขี้เกียจ เธอรู้สึกง่วงนอนเพราะไม่ได้นอนมาทั้งคืน
เธออดไม่ได้ที่จะด่า “ไม่ได้นอนทั้งคืนเพราะผู้หญิงบ้านี่ ปล่อยให้เธอลงนรกไปเลยก็ยังดูเบาไป น่าจะให้วิญญาณแตกสลายไปเลยจะดีกว่า ตายไปแล้วก็ยังวุ่นวายน่ารำคาญชะมัด”
ชายหนุ่มพูดว่า “พอเถอะ อย่าบ่นอีกเลย ถือซะว่าเป็นบทเรียนต่อไปต้องระวังให้มากกว่านี้”
หญิงสาวตอบ “รู้แล้ว ๆ”
ตีสี่เช้าวันฤดูใบไม้ผลิ ท้องฟ้าเริ่มสว่าง ณ เวลานี้ไม่ได้มีแค่พวกเขาเท่านั้นที่ยังไม่นอน
ในวิลล่าหลังใหญ่ มีผู้คนอยู่เต็มไปหมด
การถ่ายทอดสดเพิ่งจะจบลง
ตอนนี้ใกล้จะสว่างแล้ว
การออกไปข้างนอกปลอดภัยขึ้นมาก จี๋หยวนชิงหาข้ออ้างเพื่อกลับไปก่อน
เฉินมู่และจี๋ไหลคอยคุ้มกันบรรดาลูกคนรวยออกไปด้วย
บรรดาลูกคนรวยเหล่านี้คงจะไม่มีวันลืมคืนนี้ไปตลอดชีวิต
งานฉลองครั้งนี้ช่างน่าจดจำจริง ๆ
คนที่เหลือก็คือแขกรับเชิญของรายการ จี๋ซางและเจี๋ยเสี่ยวเสี่ยวขึ้นไปชั้นบนแล้ว
ห้องของเจียงฉือซิงคงจะนอนไม่ได้แน่ ๆ
เหลือห้องว่างอยู่หนึ่งห้อง อยู่ระหว่างห้องของหนิงหนิงและหนิงเหนียนที่ชั้นสอง
เจียงฉือซิงไม่กล้าขอความช่วยเหลือ
ทั้ง ๆ ที่หนิงหนิงเตือนเขาแล้วแต่เขากลับไม่เชื่อ เขาได้แต่รอให้หนิงหนิงชวนเขาเอง
เขาไม่เชื่อว่าหนิงหนิงจะพลาดโอกาสดี ๆ แบบนี้
หนิงหนิงถือกระเป๋าพร้อมอุ้มวาเซีย
“ไปกันเถอะ”
หนิงเหนียนกับนาน่าเดินตามหลังเธอ
