างามก็สามารถสะกดใจผู้คน ช่างงดงามเหลือเกิน
คนที่สวยขนาดนี้ กลับฆ่าตัวตาย
ทุกคนต่างถอนหายใจด้วยความเสียดาย
[ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเสี่ยวซีถึงฆ่าตัวตายกะทันหัน?]
[ผีเสื้อเพลิงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้ พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกัน]
[พระเจ้า ผีเสื้อเพลิงเห็นเสี่ยวซีเป็นแบบนี้ คงจะเจ็บปวดใจมากแน่ ๆ]
[ใช่แล้ว เธอคงไม่รู้ว่าเพื่อนรักของเธอที่ตายไปแล้ว ยังคงต้องทนทุกข์ทรมานอยู่อีก]
ปริศนาที่อยู่รอบตัวหนิงหนิงก็ค่อนข้างคลี่คลายลงแล้ว เจียงฉือซิงก็ฟื้นขึ้นมาแล้วด้วย คนเป็นคนอื่น ๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไร
เหลือแค่ผีผู้หญิงเท่านั้น
เฉินมู่มองไปที่นาน่าแล้วถามว่า “สวัสดีครับ คุณชื่อนาน่าใช่ไหม ขอถามหน่อยว่าคุณมีเรื่องค้างคาใจอะไรหรือเปล่า?”
นาน่าไม่พูดอะไร
เฉินมู่พูดว่า “ถ้าไม่สะดวกจะพูดต่อหน้าคนมากขนาดนี้ คุณสามารถคุยกับพวกเราตามลำพังได้นะครับ พวกเราเป็นตำรวจ คุณวางใจได้”
นาน่าส่ายหน้า “ตำรวจช่วยฉันไม่ได้หรอกค่ะ”
จี๋หยวนชิงตบไหล่เฉินมู่เบา ๆ เป็นสัญญาณให้เขาถอยออกไป แล้วมองไปที่นาน่าด้วยท่าทีเป็นมิตร
“น้องสาว เธอลองเล่าให้ฉันหน่อยฟังสิ ไม่มีอะไรที่สำนักเซียนของพวกเราทำไม่ได้หรอก ถ้าสำนักเซียนรับปากแล้ว เธอวางใจได้เลย”
นาน่าถอนหายใจ “ช่างเถอะ คุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นผีตายโหง”
จี๋หยวนชิง “…”
รู้งี้วันนี้ไม่มาดีกว่า ไม่ว่าจะถามอย่างไรนาน่าก็บอกว่าไม่มีใครช่วยเธอได้
สถานการณ์ตอนนี้จึงติดอยู่ในทางตัน
