มาก ไม่ใช่แค่คุณพูดแล้วเขาจะทำให้คุณได้หรอกครับ”
เจียงฉือซิงชะงักไปสองสามวินาที
เขาชี้ไปที่นาน่า “ผีตายโหงเหรอ?”
ความหมายของผีตายโหงนั้น เขาก็พอรู้อยู่
เจียงฉือซิงโพล่งขึ้นว่า “เธอไม่ใช่ผีผู้หญิงที่หนิงหนิงหามาหรอกเหรอ?”
หนิงเหนียนถามว่า “นายเห็นกับตาตัวเองหรือไง?”
เจียงเจินทนดูเจียงฉือซิงทำตัวโง่ต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงตะโกนขึ้นว่า “โอ๊ย! ฉันบอกแล้วไงว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับหนิงหนิง! นายต้องฟังคนอื่นพูดบ้างสิ!”
เจียงฉือซิงงงงวย
หนิงหนิงรู้สึกเหนื่อยใจกับความโง่ของเจียงฉือซิงจึงถอนหายใจแล้วพูดว่า “นาน่าเป็นผีตายโหง เธอไม่ได้เป็นผีที่ฉันหามา เธออยู่ในวิลล่าหลังนี้มานานกว่าคุณอีก ที่เธอมาทำลายงานเลี้ยงก็เพราะคุณทำให้เธอโกรธ ปกติเธอเป็นคนอารมณ์ดีมากเลยนะ”
เจียงฉือซิงยิ่งฟังยิ่งงงไปใหญ่
หนิงหนิงพูดต่อว่า “เรื่องที่คุณเป็นลมมันเกี่ยวกับนาน่าจริง แต่ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก มันเป็นเพราะตัวคุณเองที่ดันไปอยู่ในพื้นที่ที่วิญญาณเวียนว่ายตายเกิดเป็นเวลานาน ไอแห่งความตายจึงเข้าสู่ร่างกาย อีกนิดเดียวชีวิตคุณก็จะหลุดลอยไปแล้ว”
อยู่ในพื้นที่ที่วิญญาณเวียนว่ายตายเกิด…
สีหน้าของเจียงฉือซิงซีดขาวในทันที
เขานึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา พอถึงตอนกลางคืนก็ฝันร้ายติดต่อกันที่แท้เป็นเพราะเรื่องนี้นี่เอง
เขาจ้องไปที่หนิงหนิง “เธอรู้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมว่าในห้องมีผี?”
หนิงหนิงพยักหน้า “ใช่”
เจียงฉือซิง “แล้วทำไมเธอไม่
