่รู้ว่าเป็นความจริงใจหรือเสแสร้ง
คนที่เสียใจก็มีเช่นกัน
กลุ่มหนึ่งคือแฟนคลับของหนิงเหนียน
พวกเธอสงสารหนิงเหนียน เขาเพิ่งจะได้พบญาติที่ยอมดีกับเขาสักคน
สิ่งที่พวกเธอเห็นในคืนนี้คือ หนิงหนิงคอยปกป้องหนิงเหนียนตลอด ผีตายโหงไม่ได้ส่งผลกระทบต่อหนิงเหนียนเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าเธอจะไม่อยู่แล้วแต่ผีเสื้อที่ทิ้งไว้ให้หนิงเหนียนก็ยังคงปกป้องหนิงเหนียนจนถึงตอนนี้
คนที่เศร้าโศกเสียใจให้กับหนิงหนิงอย่างแท้จริง มีเพียงกลุ่มแฟนคลับของหนิงหนิงอย่างเหล่าหนิงตังเท่านั้น
พวกเธอวางโทรศัพท์มือถือลง ไม่มีแม้แต่อารมณ์จะไปด่าใคร นอนไม่หลับทั้งคืน
ทุกคนต่างเชื่อมั่นในตัวของจี๋หยวนชิงอย่างไม่มีข้อสงสัย พวกเธอคิดว่าหนิงหนิงต้องตายอย่างแน่นอน
แต่ว่า…เว่ยฉือกัดฟันทนความเจ็บปวด เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวในชุดดำ
แสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาราวกับสายน้ำ เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สอดรับกับแสงจันทร์บนพื้น เธอเปรียบดั่งดวงจันทร์อันเยือกเย็นบนฟากฟ้า
เธอยังคงเป็นเหมือนเช่นเคย เหมือนกับเป็นคนนอกที่ยืนชมความน่าเกลียดของผู้คนอย่างเงียบ ๆ
นี่มันผีจริง ๆ เหรอ เว่ยฉือรู้สึกว่าไม่เหมือนเลย
เขารู้สึกว่านี่ก็คือหนิงหนิงนั่นแหละ
มีคนวิ่งไปทางประตู
คิดจะไปเปิดประตูน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ
วาเซียร้องขึ้นมาอีกครั้ง เสียงร้องครั้งนี้ยิ่งกว่าดาบอันแหลมคม ครั้งนี้ไม่ใช่แค่ปวดหัวแล้วแต่ปวดหูด้วย
ครั้งนี้หนิงหนิงไม่ได้ห้ามวาเซีย
ท่ามกลางฝูงชนที่วุ่นว
