บทที่ 64 ลอยค้างอยู่กลางอากาศ
หนิงหนิงและหนิงเหนียนมักจะเป็นจุดสนใจของผู้คนไม่ว่าจะไปที่ไหน
แม้พวกเขาจะแยกตัวออกจากทุกคน แต่คนอื่น ๆ ก็ไม่อาจละสายตาจากพวกเขาทั้งสองได้
ตั้งแต่ตอนที่พวกเขาคุยกันเรื่องผี คนอื่น ๆ ก็แอบฟังอยู่แล้ว เมื่อได้ยินคำที่อ่อนไหวเช่นนี้ความอยากรู้อยากเห็นก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เสียงสนทนาค่อย ๆ เบาลง และโดยไม่รู้ตัวทุกคนก็ได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่
เหล่าทายาทคนรวยต่างก็พกของขลังป้องกันภูตผีปีศาจติดตัวมาทั้งนั้น แต่ของเหล่านั้นกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ พวกเขาจึงคิดว่าหนิงหนิงแค่พูดเหลวไหลไปเรื่อย
เจียงฉือซิงลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามา
เขาหยุดยืนตรงหน้าหนิงหนิง มองแก้วน้ำผลไม้รสสตรอเบอร์รี่ที่หนิงหนิงดื่มหมดแล้ววางไว้ข้าง ๆ พูดอย่างเย้ยหยันว่า “เธอนี่ไม่คิดเกรงใจกันเลยเหรอ!”
หนิงหนิงรู้สึกงุนงง เลยหันไปขอความช่วยเหลือจากหนิงเหนียน “อันนี้แพงมากเหรอ? เขาดูไม่ค่อยพอใจเลยนะ”
หนิงเหนียนยิ้ม “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจ่ายเงินให้เขาเอง”
หนิงหนิงพยักหน้า “งั้นรอฉันได้ค่าตัวแล้วจะเอามาคืนนายนะ”
“ได้”
เส้นเลือดที่ขมับของเจียงฉือซิงเต้นตุบ ๆ
สมแล้วที่ไม่ควรคุยกับหนิงหนิง เพราะแค่เธอพูดออกมาก็ทำให้คนโมโหตายได้แล้ว
อ้อ ใช่ ยังต้องบวกหนิงเหนียนไปด้วยอีกคน
เจียงฉือซิงมองไปทางหนิงเหนียน พร้อมกับแสดงสีหน้างุนงงออกมา “อ้าว ทำไมนายถึงนั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ? ฉันเชิญนายด้วยเหรอ?”
หนิงเหนียนตอบ
