กลับอย่างไม่สุภาพ “แล้วยังไง ห้องนั่งเล่นเป็นของบ้านนายหรือไง?”
เจียงฉือซิงหัวเราะเบา ๆ “ห้องนั่งเล่นจะเป็นของบ้านฉันหรือเปล่าฉันไม่รู้ แต่การที่พวกนายสองคนมาคุยเรื่องผี ๆ กัน มันรบกวนพวกเราเกินไป”
“วันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองของเจียงเจิน พวกนายมาคุยเรื่องอัปมงคลพวกนี้ นี่ตั้งใจเหรอ?”
นาน่าลุกพรวดขึ้นยืน ดวงตาที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงจ้องเขม็งไปที่เจียงฉือซิง ปีกผีเสื้อบนชุดของเธอกระพืออย่างรวดเร็วราวกับกำลังจะบินขึ้นมา
เธอกับเจียงฉือซิงยืนห่างกันไม่เกินหนึ่งเมตร หยกที่คอของเจียงฉือซิงมีสีแดงเลือดปรากฏขึ้นชั่วขณะ แล้วก็หายไปอย่างรวดเร็ว
หนิงหนิงพูดว่า “ระวังคำพูดและการกระทำของคุณหน่อย บางครั้งเวลาที่นินทาคนอื่น กำแพงมีหู แต่เวลาที่นินทาผีอาจไม่ได้อยู่แค่หลังกำแพง แต่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตัวคุณเลยก็ได้”
เจียงฉือซิงรู้สึกร้อนวูบที่หน้าอก เมื่อก้มมองลงไปก็ไม่พบความผิดปกติใด ๆ
เขาก้มตัวลงมองตาของหนิงหนิง “ที่เธอพูดแบบนี้ ก็แค่อยากเรียกร้องความสนใจใช่ไหม เธออยากดึงดูดความสนใจของใครกันแน่ ของฉันหรือของตระกูลเจียง”
หนิงหนิงไม่ได้พูดอะไร วาเซียกัดฟันกรอดและถูกหนิงหนิงกดตัวลงไว้ ทั้งสองคนจ้องหน้ากันอย่างเงียบ ๆ
ผู้ชมแทบจะตื่นเต้นตายกันอยู่แล้ว
[ในที่สุดก็จะเปิดไพ่กันแล้วใช่ไหม?]
[ตบหน้าของปลอมซะต่อหน้าต่อตาเลย! มันช่างสะใจจริงๆ!]
[ขำตาย พอโดนแฉเข้าหน่อย ของปลอมก็ไม่กล้าพูดเลย]
[บางท
