บทที่ 61 หนิงหนิงลงมาเสียที
หนิงหนิงถาม “เกิดอะไรขึ้น คุณเป็นแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ?”
นาน่าตอบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน พวกคุณเป็นมนุษย์กลุ่มแรกที่ฉันได้พบหลังจากตายไปแล้ว”
หนิงหนิงเข้ามาใกล้เธออย่างกะทันหัน นาน่าตกใจจนต้องถอยหลังไปหลายก้าว
หนิงหนิงจ้องมองที่หน้าอกของเธอ
วาเซียร้องถาม “หนิงหนิงเธอจะทำอะไรน่ะ!”
หนิงหนิงมองเห็นแล้ว กระดาษยันต์สีเหลืองแผ่นหนึ่งแปะอยู่ในส่วนลึกของดวงวิญญาณนาน่า
เป็นสถานการณ์เดียวกันกับที่เกิดขึ้นกับเจียงชูเหมย
บนกระดาษยันต์มีลวดลายสีแดงที่ซับซ้อน เป็นยันต์คาถา
หนิงหนิงยื่นฝ่ามือออกไป เข้าใกล้หน้าอกของนาน่า
นาน่ารู้สึกเพียงว่าตรงหน้าอกเหมือนถูกไฟเผา รู้สึกเจ็บเล็กน้อย ความเจ็บปวดค่อย ๆ ทวีความรุนแรงขึ้น เหงื่อซึมออกมาบนหน้าผากของนาน่า
ความเจ็บปวดหยุดลงกะทันหัน
หนิงหนิงดึงมือกลับ “เรียบร้อยแล้ว”
นาน่าลูบที่หน้าอกตัวเอง ไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใด ๆ
หนิงหนิงพูดว่า “เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนสิ”
นาน่าลังเลก่อนจะพูดว่า “ฉันคงสัมผัสมันไม่ได้หรอก”
มอร์ต้าโยนเสื้อผ้าไปให้ทันที ทำเอานาน่าตกใจจนรีบทำความสะอาดตัวเองใน
พริบตาแล้วก็รับเสื้อผ้านั้นไว้ได้
เอ๊ะ?
เธอรับมันได้!
ไม่ใช่แค่เผาทิ้ง แต่สัมผัสมันได้โดยตรงด้วย! นาน่าตกตะลึง
“นี่ไม่ใช่เสื้อผ้าธรรมดานะ คุณลองนึกถึง คุณรู้จักสาวน้อยเวทมนตร์ไหม?”
นาน่า ???
“ตอนที่สาวน้อยเวทมนตร์ต่อสู้ พวกเธอจะแปลงร่าง เสื้อผ้าของพวกเธอก็จะเปลี่ย
