นไปด้วย ชุดที่อยู่ในมือคุณก็คล้าย ๆ กับชุดที่สาวน้อยเวทมนตร์ใส่แบบนั้นแหละ”
นาน่า ???
เป็นภาษาจีนทั้งนั้น แต่ทำไมเธอถึงฟังไม่เข้าใจนะ
หนิงหนิงค้นคว้ามาแล้ว โลกใบนี้ไม่มีเวทมนตร์
มีแค่สิ่งที่ใกล้เคียงอย่างศาสตร์ลี้ลับ
แม้จะไม่มีเวทมนตร์ แต่ผลงานที่เกี่ยวกับเวทมนตร์กลับมีอยู่มากมาย อย่างเช่นสาวน้อยเวทมนตร์ก็เป็นองค์ประกอบที่พบเห็นได้บ่อย
หนิงหนิงเร่งเธอ “รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วเข้า”
นาน่าตอบรับว่าได้ แล้วถือเสื้อผ้าเข้าไปในห้องน้ำ
เวลาผ่านไปนานมาก แต่เธอก็ยังไม่ออกมา
หนิงหนิงจึงไปเคาะประตู
ผ่านไปสักพักนาน่าจึงเดินมาเปิดประตู เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดกระโปรงยาว ทรงพอดีตัวสวยงาม
นาน่าพูดอย่างตะกุกตะกัก “ชุดนี้…”
ในตอนที่สอดแขนเข้าไปในแขนเสื้อ เธอได้เห็นกับตาว่าผีเสื้อทับทิมสีแดงที่ปลายแขนเสื้อมีชีวิตขึ้นมา พลางกระพือปีกสีแดงเพลิง
อ๋อ นี่เองที่เขาเรียกว่าชุดสาวน้อยเวทมนตร์
ช่างดูเหมือนความฝันและเต็มไปด้วยเวทมนตร์จริง ๆ
หนิงหนิงยิ้ม “ใช่แล้ว มันสวยมากเลยนะ”
แต่ว่ามันสวยขนาดนี้ เธอก็ไม่กล้าใส่มันจริง ๆ…
นาน่ายังคงก้มหน้า ผมยาวปรกบังใบหน้าไว้
หนิงหนิงเดินจากไป แล้วกลับมาอย่างรวดเร็ว
ในมือของเธอมีหมวกใบหนึ่ง และหน้ากากอันหนึ่ง “ใส่สิ”
นาน่า “ขอบคุณค่ะ!”
เธอรู้สึกเขินอายเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ ปิดประตูเบา ๆ
ประมาณสามนาทีต่อมา
เธอก็ออกมา
วาเซียร้อง “ว้าว!”
มอร์ต้าพยักหน้าเห็นด้วย
หนิงหนิงก็พยักหน้าเช่นกั
