่มีลายงูนั่นเอง หลายคนที่เคยดูไลฟ์สดเทปแรกต่างก็จำกระเป๋าใบนี้ได้อย่างแม่นยำ และนอกจากนั้นในมือของเธอยังมีพัดพับขนาดเล็กอันหนึ่ง
เมื่อกางพัดออก จะเห็นลวดลายดอกกุหลาบอันงดงามประณีตที่ถูกตัดเย็บด้วยผ้าลูกไม้สีดำ ในพื้นที่ว่างมีผีเสื้อสีแดงกำลังโบยบิน ดูลึกลับและสวยงามตระการตา
กระดูกนิ้วมือสีขาวสะอาดถือพัดพับสีดำ ทำให้เกิดภาพที่ตัดกันอย่างรุนแรง
[เอ๊ะ เร็วมาดูสิ นั่นใครน่ะ ในที่สุดก็ยอมลงมาแล้ว]
[ไม่ใช่บอกว่าจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหรอกเหรอ ใช้เวลานานขนาดนี้แค่ไปหยิบพัดมาอันเดียว?]
[ฮ่า ๆ ฉันสงสัยว่าของปลอมนั่นคงจงใจเชิดหน้าชูตา]
[ไม่ต้องสงสัยหรอก ก็ใช่น่ะสิ จงใจถ่วงเวลาให้นานขนาดนี้]
[ขำจริง ถ้ามาช้าอีกหน่อยงานก็คงจะจบแล้ว ทำเหมือนตัวเองเป็นบุคคลสำคัญไปได้]
[พูดถึงเรื่องนี้นะ เธอวางท่าได้สวยจริง ๆ สวยก็คือสวยนั่นแหละ]
[พูดถึงเรื่องนี้ พัดนั้นก็สวยดีนะ]
[เธอยังแต่งตัวสวยเหมือนเดิมเลยวันนี้]
[ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ยังหาเสื้อผ้าแบบเดียวกับของของปลอมไม่เจออีกเหรอ?]
[ไม่มีเลยนะ แปลกจริง ๆ]
[โอ้โห! ผู้หญิงคนที่อยู่ด้านหลังนั่นใครกัน แต่งตัวสวยจังเลย!]
ข้อความคอมเมนต์ทั้งหมดกำลังด่าหนิงหนิง ส่วนข้อความที่แตกต่างจากคนอื่นอันนี้ก็จมหายไปในทะเลคอมเมนต์อย่างรวดเร็ว
จี๋ไหล “เห็นหรือเปล่า?”
เฉินมู่ “เห็นแล้ว นั่นผีใช่ไหม?”
ดูเหมือนว่าในคอมเมนต์ที่ไหลผ่านจอไม่มีใครสังเกตเห็นผู้หญิงที่เดินตามหนิงหนิงเลย
