เอ้ย!” เจียงฉือซิงโกรธจนแทบขาดใจ เจียงเจินและเพื่อนผู้ชายอีกหลายคนต้องช่วยกันดึงตัวเขากลับมา
“อย่าโกรธสิ เธอแค่ล้อเล่นเท่านั้น”
“พี่ครับ นี่มันไลฟ์สดนะ มีคนดูอยู่ตั้งเยอะ”
ในที่สุดก็ดึงตัวเขากลับไปได้สำเร็จ
หนิงหนิงได้ยินคำหยาบคายของเจียงฉือซิง เธอส่ายหน้าแล้วหันไปพูดกับเจียงเจินว่า “รีบพาเขาไปตรวจดูเถอะ เมื่อกี้เขาพูดคำหยาบออกมาด้วย นี่มันไลฟ์สดนะ มีเด็ก ๆ ดูด้วย มันส่งผลเสียต่อเด็ก ๆ”
เจียงเจิน ??
เว่ยฉือยกมือขึ้นปิดหน้า
ทำไมชอบพูดคำที่ทำให้คนอื่นหงุดหงิดด้วยสีหน้าที่จริงใจขนาดนั้น
ช่วยพูดให้น้อยลงหน่อยเถอะ
ตั้งใจ เธอต้องตั้งใจแน่ ๆ
เจียงเจินยิ้มให้หนิงหนิง “ฉือซิงไม่ได้ป่วยหรอก เขาแค่อยากจะเชิญเธอลงมาร่วมงานเลี้ยงฉลองของฉัน ที่ฉลองการกลับมาทำงานและเปิดกล้องถ่ายทำของฉันน่ะ”
หนิงหนิงเอียงคอทำหน้างุนงง “เชิญเหรอ? วิธีเชิญแบบนี้แปลกดีนะ ฉันจดไว้แล้ว คราวหน้าจะเชิญพวกคุณแบบนี้บ้าง”
เจียงเจิน…
ขอบคุณนะ แต่ไม่ต้องหรอก
เธอตั้งใจทำแบบนี้ ตั้งใจแน่นอน
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
“เธอจะมาร่วมด้วยไหม?” เจียงเจินถามย้ำ
“เธอกำลังชวนพวกเราสองคนเหรอ?”
พวกเรา?
ยังมีใครอีก?
เธอมองไปรอบ ๆ และเห็นแมวดำที่อยู่ข้างเท้าของหนิงหนิง
ได้ยินมาว่าแมวตัวนี้ชอบกินอาหารของมนุษย์มาก
เจียงเจินตอบ “ใช่แล้ว พวกเธอมากันได้เลย”
หนิงหนิงพยักหน้า “เข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ”
เจียงฉือซิงแค่นเสียงหึ “ทำเป็นเล่นตัวอยู่ตั้งนาน สุ
