องเจ้านาย แต่ทำไมคนคนนี้ถึงพูดจาราวกับว่าตัวเองเป็นเจ้าของบ้าน ถ้าไม่รู้มาก่อนคงนึกว่าเขาคือเจียงอันไซ่เสียอีก
เมิ่งซางเข้าใจแล้ว เธอกำลังด่าว่าเขาเป็นสุนัขที่อาศัยอำนาจนายข่มเหงผู้อื่น!
ตัวเธอถูกไล่ออกจากตระกูลเจียงจนชีวิตยังด้อยค่ากว่าหมาแล้วยังมีหน้ามาด่าเขาอีก?
เมิ่งซางยิ้มเยาะ “ใช่ครับ ผมเป็นแค่ผู้จัดการบ้านมีหน้าที่หลักคือดูแลความเป็นอยู่ของคุณหนูเจียงเจินและคุณชายเจียงฉือซิง อีกไม่นานคุณหนูเจียงเจินของเราก็จะเข้ากองถ่ายแล้ว ตอนเย็นคุณชายจะจัดงานเลี้ยงฉลองให้เธออย่างดี พวกเราเลยต้องยุ่งกันทั้งวันอาจจะเสียงดังไปหน่อย ก็คงต้องขอให้คุณหนูหนิงทนเอาหน่อยนะครับ”
หนิงหนิงขมวดคิ้ว เธอไม่เข้าใจ “ทำไมฉันต้องทนด้วย พวกคุณเสียงดังรบกวนฉัน”
เมิ่งซางยิ้มตอบ “ขอโทษจริง ๆ ครับ พวกเราคิดว่าดาราที่มาร่วมรายการเรียลลิตี้ทุกคนจะยุ่งเหมือนคุณหนูของเรา ไม่คิดว่าคุณหนูหนิงจะยังอยู่ในวิลล่า ถ้าคุณหนูหนิงรำคาญเสียงดังก็ออกไปเดินเล่นได้นะครับ ตอนเย็นเชิญมาร่วมงานเลี้ยงฉลองของคุณหนูเจียงเจินด้วยนะครับ”
รอยยิ้มของเขาดูสมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ
หนิงหนิงหลับตาลง แสงแดดช่างแสบตาเหลือเกิน
เว่ยฉือรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ “หนิงหนิง คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
ผิวขาวจังเลย
หนิงหนิงไม่พูดอะไรเธอยืนอยู่กลางบันได แสงอาทิตย์สีทองที่ส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่โอบล้อมร่างของเธอไว้
ผิวของเธอขาวมากจริง ๆ ทำให้ริมฝีปากดูแดงเด่นชัดเ
