บทที่ 48 ล่ามแปลภาษาแมว
วาเซียแกว่งหางไปมาตรงหน้าหนิงหนิง แล้วร้องเสียงดังสองครั้งใส่หนิงเหนียน
“วาเซียบอกว่า อยากได้ข้าวหนึ่งชามใหญ่” หนิงหนิงพูด
หนิงเหนียนหันไปมองหน้าวาเซีย
ก็ช่างเถอะ ถ้ามันอยากกินข้าวจริง ๆ
“ทำไมวาเซียถึงไม่ยอมกินอาหารแมวล่ะ?” หนิงเหนียนถาม
วาเซียรู้สึกว่าคำถามของเขาช่างโง่เขลาเหลือเกิน
หนิงเหนียนมองแมวน้อยบนเก้าอี้ที่จู่ ๆ ก็พองขนฟู แล้วเริ่มส่งเสียงเมี๊ยว ๆ ใส่เขาไม่หยุด
หนิงหนิงแปลด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “วาเซียบอกว่าเจ้าหนูนี่ถามอะไรของนาย เป็นคนโง่หรือไง ทำไมแมวจะต้องกินแต่อาหารแมวด้วย?”
หนิงเหนียนขมวดคิ้วมุ่น
เขารู้สึกว่าคำแปลของหนิงหนิงถูกต้องมาก เมื่อครู่เขารู้สึกได้จริง ๆ ว่าแมวตัวนั้นกำลังด่าเขาอยู่
ผู้ชมต่างหัวเราะจนแทบขาดใจ
[หนิงหนิง เธอจะทำให้ฉันหัวเราะตายเพื่อสืบทอดบัญชีซื้อของออนไลน์ของฉันหรือไง?”
[แมวก็กล้าร้องเมี๊ยว อีกคนก็กล้าแปล]
[ขอร้องล่ะ แปลให้มืออาชีพหน่อย อย่าพูดแบบแข็ง ๆ ได้ไหม? ไม่งั้นฉันจะหลุดขำออกมาจริง ๆ แล้วนะ]
[ทำไมฉันรู้สึกว่าวาเชียกำลังด่าคนจริงๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ…]
[ถ้าพูดแบบนี้ก็เท่ากับว่า หนิงเหนียนโดนแมวด่าเลยนะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ]
[อึ้ง! ซุปเปอร์สตาร์ดังโดนด่าต่อหน้าธารกำนัล!]
[เข้าใจที่มาของคำว่าอึ้ง! ได้จริง ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ]
[ดูสีหน้าของเหนียนเหนียนสิ เขาตกใจจริง ๆ ด้วย]
ตอนนี้แฟนคลับของหนิงเหนียนหัวเราะจนท้องแทบแตก ใจแทบขาด
หนิงเหนียนเป็นคนท
