ุนงงเล็กน้อย
นับตั้งแต่พลังของเธอตื่นขึ้นมา ก็คงจะเกือบสิบปีแล้วที่ไม่ได้กินอะไรเลย
อร่อยจัง อยากให้มอร์ต้าได้ลองชิมบ้าง
หนิงเหนียนลุกขึ้นเก็บชาม เอาใส่เครื่องล้างจานแล้วบอกกับหนิงหนิงว่า “ลุกขึ้นเดินย่อยหน่อยสิ ขยับตัวหน่อย อย่านั่งอยู่เฉย ๆ หลังกินข้าวเสร็จ”
“อ้อ ได้เลย” หนิงหนิงตอบ
เธอลุกขึ้นยืนอย่างว่าง่าย บอกว่าเดินก็แค่เดินจากฟากหนึ่งของห้องนั่งเล่นไปยังอีกฟากหนึ่ง
เมื่อเดินไปถึงหน้าประตูห้องนั่งเล่นในรอบที่ห้า
เจียงฉือซิงที่เพิ่งจะกลับมาก็เดินมาถึงพอดี ทั้งสองคนจึงเผชิญหน้ากัน
เจียงฉือซิงกลอกตาอย่างรำคาญ
กลับมาก็มาดักเจอเขาแบบนี้ น่ารำคาญจริง ๆ
แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าวันนี้ทั้งวัน เขาโดนเพื่อนแซวตลอดว่าหนิงหนิงอดอาหารมาสองวันแล้วก็เพื่อรอเขากลับมา ยิ่งทำให้เขารำคาญใจมากขึ้นไปอีก
