ย่างเช่น ไก่ผัดมะพร้าวหอม
เนื้อไก่ที่ทาน้ำมะพร้าวบนผิวด้านนอก มีกลิ่นหอมมาก เมื่อกินเข้าไปครึ่งหนึ่งจะมีรสหวานนิด ๆ ส่วนที่เหลือไม่มีรสชาติอะไรเลย
มองออกเลยว่าเหล่าพ่อครัวพยายามกันอย่างมากแล้ว
วาเซียไม่เคยเลือกกินอะไรเลย มันชอบกินทั้งไก่มะพร้าวและปลาต้ม
เธอกับมอร์ต้าทำแบบนั้นไม่ได้
มอร์ต้าฝึกวิชาอดอาหารได้เร็วกว่าเธอเสียอีก
“มากินข้าวได้แล้ว”
หนิงเหนียนยกจานอาหารที่ผัดเสร็จแล้วมาวางบนโต๊ะ เขายังหุงข้าวด้วย ตักข้าวให้หนิงหนิงหนึ่งถ้วย แต่พอคิด ๆ ดูแล้ว ก็ตักออกไปหน่อยให้เหลือแค่ครึ่งถ้วย
หนิงหนิงเดินมาที่โต๊ะอย่างไม่เต็มใจ
บนโต๊ะมีอาหารสองจาน เธอรู้จักแค่มันฝรั่งผัดเปรี้ยวเผ็ดที่มีสีเหลืองทองน่ามอง
อาหารในโลกนี้ดูน่ากินกว่าที่บ้านเก่าของเธอมาก
หนิงเหนียนตักข้าวเสร็จแล้ว เขาวางชามข้าวไว้ตรงหน้าหนิงหนิง
หนิงหนิงเงยหน้ามองเขา “นายไม่กินข้าวกับฉันเหรอ?”
จากมุมนี้ดวงตาของเธอเป็นประกายวิบวับใต้แสงไฟ คำพูดที่ว่า ‘ฉันกินมาแล้ว’ ที่จะหลุดออกจากปากของหนิงเหนียนก็ถูกกลืนกลับลงไป
เขาตักข้าวอีกชามแล้วนั่งลงตรงข้ามกับหนิงหนิง
ใช้เวลาไม่มากนัก อาหารมีมันฝรั่งผัดเปรี้ยวเผ็ดหนึ่งจานและผัดพริกหยวกกับเนื้อหมูอีกหนึ่งจาน
โต๊ะไม่ได้ใหญ่มาก ระยะห่างก็ไม่ไกลนัก พอหนิงเหนียนเงยหน้าขึ้นก็จะเห็นปอยผมที่ตกลงมาข้างขมับของหนิงหนิง
เขาชิมทั้งสองจาน รสชาติพอใช้ได้
หนิงเหนียนรู้สึกโล่งใจขึ้นมา ไม่รู้ทำไมถึงได้กังว
