ือกชั้นบนสุดเหรอ มีสวนด้วยนะ”
ที่คฤหาสน์กุหลาบมีดอกกุหลาบเยอะขนาดนั้น หนิงหนิงต้องชอบดอกไม้แน่ ๆ
หนิงหนิงตอบ “ฉันไม่ชอบแสงแดด”
จี๋เสี่ยวเสี่ยวเข้าใจผิด “คุณกลัวร้อนเหรอ?”
พวกเขาต้องถ่ายทำกันสามเดือน พอถึงเดือนพฤษภาคมอากาศก็จะร้อนขึ้น การอยู่ชั้นบนสุดคงจะลำบากหน่อย
จี๋เสี่ยวเสี่ยวรู้สึกลังเล เธอเองก็อยากจะเลือกห้องชั้นบนสุดอยู่เหมือนกัน
จี๋ซางตะโกนขึ้น “ถ้าพวกคุณไม่เอา งั้นผมขอห้องชั้นบนสุดเอง”
เขาลากกระเป๋าเดินทางขึ้นไปข้างบนทันที จี๋เสี่ยวเสี่ยวตะโกนไปทางเขาว่า “นายไม่ปรึกษาฉันก่อนเลยเหรอ?”
“มีอะไรให้ต้องปรึกษาด้วยล่ะ” เสียงของจี๋ซางดังห่างออกไปเขาขึ้นไปแล้ว
จี๋เสี่ยวเสี่ยวยิ้มให้พวกเขา แล้วก็ลากกระเป๋าเดินทางจากไปเช่นกัน
เจียงฉือซิงถือกระเป๋าเดินทางของเขาและเจียงเจิน กำลังจะเดินออกไป
หนิงหนิงเรียกเขาไว้ “ชั้นสามอยู่ได้แค่ห้องเดียว ห้องด้านนอกที่อยู่ติดกับบันไดมีบางอย่างอยู่ข้างใน”
เจียงฉือซิงมองดูหยกที่หน้าอกของตัวเอง แล้วเงยหน้าขึ้นมองห้องที่อยู่ติดกับบันไดทางเดินแล้วก็มองมาที่เธอด้วยสีหน้ารังเกียจ
หนิงหนิง ?
[หึ ถึงว่าทำไมถึงยอมสละชั้นสี่ที่ดีขนาดนั้น แล้วมาเลือกชั้นสองแทน]
[อยากจะมาอยู่ชั้นเดียวกับซิงซิงเหรอ ฝันไปเถอะ!]
[มีบางอย่างเหรอ? จะมาเล่นบทปรมาจารย์เหรอ ขอเตือนว่าอย่าทำเกินไปนัก เส้นทางนี้ไม่ง่ายหรอกนะ ปรมาจารย์หลายคนก็ติดคุกกันอยู่]
[น่าขำจริง ๆ ที่ของปลอมคิดหาข้ออ้างแ
