ดสีดำ บนตักของหนิงหนิงยังมีแมวตัวหนึ่งที่มีตัวตนไม่แพ้คนนอนอยู่
เจียงเจินและคนอื่น ๆ พยายามไม่มองแต่ก็ไม่ได้ผล
จี๋ซางรู้สึกรำคาญ จี๋เสี่ยวเสี่ยวคอยเตือนเขาเงียบ ๆ ไม่ให้พูดคุยกับหนิงหนิงและหนิงเหนียน
ทำไมกันนะ พวกเขาก็ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกับหนิงเหนียนและหนิงหนิงเสียหน่อย
จี๋ซางโน้มตัวเข้าไปใกล้ถามหนิงหนิงว่า “พี่สาวครับ ทำไมยังใส่หมวกอยู่เหรอครับ?”
“ในห้องสว่างเกินไป” หนิงหนิงตอบ
“ผมว่าก็ไม่ได้สว่างนะ กำลังพอดี ๆ เลย พี่สาวสวยขนาดนี้ควรให้ทุกคนได้เห็นบ้างนะ” จี๋ซางพูด
เขาหัวเราะคิกคักพลางยื่นมือไปเพื่อจะเปิดหมวกของหนิงหนิง
หนิงหนิงตบมือเขาออกไปดังแป๊ะ
จี๋ซางรู้สึกเจ็บดึงมือกลับมา บนมือมีรอยแดงเป็นทางยาว
หนิงหนิงชำเลืองมองพลางพูดว่า “อย่ามาแตะตัวฉัน”
จี้ซางเป็นคนหน้าตาดี รูปร่างสูงเป็นที่ชื่นชอบของเหล่าสาว ๆ
ปกติแล้วพวกผู้หญิงมักจะเข้ามาทักทายเขาก่อน และเขาก็จะหยอกล้อกับพวกเธอเหมือนที่เพิ่งทำไปเมื่อครู่ พวกผู้หญิงก็จะหน้าแดงแกล้งทำเป็นจะตีเขา ช่างน่าสนุกจริง ๆ
เขามักจะได้รับการเอาอกเอาใจอยู่เสมอ
วันนี้เป็นครั้งแรกที่เจอคนไม่ให้เกียรติเขาแบบหนิงหนิง
เขารู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แต่เพราะมีกล้องวงจรปิดอยู่เขาจึงรู้ว่าต้องควบคุมสีหน้าของตัวเอง
จี๋ซางหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมาเปิดดูหัวข้อที่กำลังเป็นกระแส ชี้ไปที่รูปภาพในนั้นแล้วถามหนิงหนิงว่า “พี่สาวครับ คุณเช่าคฤหาสน์หล
