!]
[พร้อมแล้ว!]
[แฟนคลับของคุณหนูตัวปลอมไม่ต้องกังวลนะ ฉันจะช่วยแต่งรูปพี่สาวของพวกคุณให้สวย ๆ เอง]
[อย่าเพิ่งซาบซึ้งไป ฉันหมายถึงศาลเจ้าต่างหาก ฉันจะพยายามซ่อมแซมศาลเจ้าให้สวยงาม]
[ฮ่า ๆ ๆ ๆ แสบจังเลยนะ แต่ฉันชอบ]
รถแล่นมาถึงหน้าศาลเจ้าที่ทรุดโทรม
จากนั้นก็แล่นผ่านหน้าประตูศาลเจ้าโดยตรง และมุ่งหน้าต่อไปอีก
หัวใจที่เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นของผู้คนบนหน้าจอ พลันชะงักกึก
[อะไรน่ะ?]
[???]
[ทำไมไม่จอด?]
[เลยที่หมายแล้วหรือเปล่า?]
[รีบกลับรถเร็วเข้า!]
รถไม่ได้ยินเสียงร้องเรียกของพวกเขา และยังคงขับต่อไปตามถนนบนภูเขา
จินซุ่ยรู้สึกสะใจขึ้นมาทันที เธอรีบพิมพ์ข้อความรัว ๆ
[ก็หนิงหนิงไม่ได้อยู่ที่นี่นี่นา]
แต่แฟนคลับของหนิงหนิงไม่ได้อ่อนโยนเหมือนเธอ
[มีแต่พวกโง่เง่าทั้งนั้น]
[อยู่ศาลเจ้าโทรม ๆ คิดว่าตัวเองกำลังอ่านนิยายอยู่หรือไง?]
[ลองใช้สมองหมูของพวกคุณคิดดูสิ ในยุคที่ยอดวิวสำคัญที่สุดเธอจำเป็นต้องอยู่ศาลเจ้าร้างด้วยเหรอ?”
[ถ้าของปลอมไม่อยู่ที่นี่แล้วจะไปอยู่ที่ไหน คงไม่ได้ไปอยู่กับสัตว์ในป่าหรอกนะ?]
[…บางคนก็คงช่วยไม่ได้แล้ว]
หลังจากขับรถไปได้สักพัก เงาร่างของคฤหาสน์กุหลาบก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมา
