ๆ
ทั้งสองคนตัวสูงใส่ชุดเครื่องแบบแล้วดูสง่างามมาก
สาว ๆ อย่างจินซุ่ยกับถังถังต้านทานความหล่อนี้ไม่ไหวแน่ ๆ!
จินซุ่ยเอามือประคองแก้มตัวเอง
หล่อมากเลย!
ไม่แปลกใจเลยที่บอกว่าคนหน้าตาดี ๆ ถูกส่งไปให้รัฐทั้งหมดแล้ว
ซานอู่หัวเราะลั่นออกมาทันที “เธอโทรไปหาหน่วยสืบสวนพิเศษเนี่ยนะ? ตลกรึเปล่า? พวกเขาจะทำอะไรได้?”
จี๋ไหลกำหมัดแน่น
หนิงหนิงพูดว่า “จะตลกหรือไม่ตลก ฉันไม่รู้หรอก ฉันรู้แค่ว่าตำรวจสามารถหาได้จากในหนังสือ แล้วจ้าวฉี่หมิงหาได้ไหมล่ะ? ถามนาย นายก็ไม่ยอมบอก”
จินซุ่ยหัวเราะคิกคัก
เธอเอามือปิดปาก “ขอโทษค่ะ ฉันนึกถึงเรื่องที่ทำให้มีความสุขขึ้นมาน่ะ”
เมื่อเขาเป็นอิสระ เขาจะต้องบีบคอคนที่นี่ให้ตายให้หมด!
ซานอู่พูดด้วยน้ำเสียงดูถูก “ตำรวจธรรมดาอาจจะมีประโยชน์อยู่บ้าง แต่หน่วยสืบสวนพิเศษนี่มันไร้ค่าสิ้นดี! เทียบกับสำนักเซียนแล้วยังสู้แค่นิ้วเดียวก็ไม่ได้ เป็นแค่ที่ซุกหัวของพวกโง่เง่าที่อยู่ไปวัน ๆ”
ช่างเป็นคำพูดที่น่าฟังเสียจริง
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างขมวดคิ้ว
จี๋ไหลอดไม่ไหว
แต่คนที่อยู่ด้านหลังเขากลับเคลื่อนไหวเร็วกว่า
เขาเคลื่อนตัวเร็วราวกับเงา จนเส้นผมของจินซุ่ยปลิวไหวตามแรงลม
เมื่อทุกคนรู้สึกตัว
โจวเฉิงซื่อก็เข้าไปบีบคอของซานอู่แล้ว
ซานอู่ถูกบีบคอจนหายใจไม่ออก เขาพยายามจะแกะมือของโจวเฉิงซื่อออกแต่มันกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย
ทำไมคนคนนี้ถึงสามารถสัมผัสตัวเขาได้โดยตรง?
“คนที่ทิ้ง
