เดียวต่างหาก]
เจียงเจิน ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
[ราชาเทพนิยาย: เธอบอกว่าอยากไปด้วยกันกับหนิงเหนียน หน้าด้านจริง ๆ ยังจะมีข้อเรียกร้องอีก]
[เจินเจิน: …]
[เจินเจิน: ไม่ต้องสนใจเธอหรอก ช่วงนี้ฉันค่อนข้างยุ่งเจอกันในรายการก็แล้วกัน]
[ราชาเทพนิยาย: ครับ]
ทงฮวาวางโทรศัพท์ลงแล้วยักคิ้วอย่างภาคภูมิใจให้หนิงหนิง แต่หนิงหนิงก้มหน้าอยู่จึงไม่ทันสังเกตเห็น
คำพูดของเจียงเจินทำให้ทงฮวามั่นใจมากขึ้น
เมื่อถึงเวลาถ่ายรายการ เขาจะต้องทำให้หนิงหนิงเจ็บใจให้ได้
เว่ยฉือกลับมาแล้ว
ทงฮวารู้สึกเบื่อที่ต้องรอจึงเร่งเขาว่า “ทำอะไรอยู่ช้าจังเลย ผู้กำกับใหญ่อะไรเนี่ย รีบเซ็นเร็ว ๆ สิ ฉันยังต้องออกไปเที่ยวอีก”
ถังถังได้ยินแล้วรู้สึกอับอายแทน
สมแล้วที่ว่าลูกวัวเกิดใหม่ไม่กลัวเสือ
เว่ยฉือเพิ่งทะเลาะกับทางตระกูลเจียงมา อารมณ์ยังไม่หายโกรธ
สีหน้าเขาไม่ค่อยดีนัก “ขอโทษด้วยที่ต้องให้คุณเสียเวลามา แต่คุณกลับไปได้แล้ว”
ทงฮวางงงัน “คุณล้อฉันเล่นเหรอ?”
เว่ยฉือหันมามองด้วยสายตาเย็นเยียบ “มันก็แค่การเจรจา ยังไม่ได้ตกลงอะไรกัน การเจรจาไม่ลงตัวก็เป็นเรื่องปกติ”
ทงฮวาถาม “พวกเราเจรจากันแล้วเหรอ?”
เว่ยฉือตอบ “เราสามารถเจรจากันได้ แต่มีข้อแม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะต้องมีมารยาท ฝากคุณกลับไปเรียนรู้ด้วยว่า คำว่ามารยาทเขียนยังไง”
ใบหน้าของทงฮวาแดงก่ำ “คุณรอดูก่อน ฉันจะไปโทรหาพี่สาว”
เว่ยฉือพูดเสียงเย็นชา “เชิญ”
ทงฮวายิ่งโมโหหนัก เขาโทรหาเ
