บทที่ 10 ฉันอยากให้เธอปกป้องเขา
“ฉันจะไปตามหาลูกสาวของคุณเอง เพราะฉันได้ครอบครองร่างของเธอ มันจึงเป็นความรับผิดชอบของฉัน”
“จริงเหรอ?”
เจียงชูเหมยได้เห็นความสามารถของหนิงหนิงมาแล้ว
คนที่เข้าครอบครองร่างของลูกสาวเธอคนนี้เก่งมาก
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ตัวเธอเองก็คงถูกกลืนจนกลายเป็นผีประหลาดไปแล้ว
เธอคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเธอเอาไว้
เมื่อเธอบอกว่าจะช่วย เจียงชูเหมยก็รู้สึกว่าเธอจะต้องช่วยหนิงหนิงได้อย่างแน่นอน
“ขอบคุณนะ!”
สวรรค์ไม่ตัดทางรอดของผู้คน เจียงชูเหมยคว้าเชือกฟางเส้นสุดท้ายไว้ได้
“งั้น เธอช่วยหนิงเหนียนได้ไหม?”
หนิงหนิงปฏิเสธ “ไม่ได้”
วาเซียลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมา
แหะ มนุษย์ที่โลภอีกคนหนึ่งสินะ
เจียงชูเหมยรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เธอยังไม่ยอมแพ้ “อย่าเข้าใจผิดสิ ไม่ได้จะให้ช่วยฟรี ๆ หนิงเหนียนเขามีเงินนะ เธอช่วยเขาหน่อยได้ไหม?”
หนิงหนิงถาม “เขาเป็นอะไร?”
เจียงชูเหมยตอบ “ฉันเห็นมาหมดแล้ว พวกนั้นรังแกเขา เขาทุกข์ทรมานมากแต่ฉันไม่สามารถเข้าไปใกล้เขาได้”
หนิงหนิงถามต่อ “ทำไมคุณถึงเข้าใกล้หนิงเหนียนไม่ได้ล่ะ?”
เจียงชูเหมยถอนหายใจ “เจียหยวนไม่ยอมเขาทำร้ายหนิงเหนียน เขากับภรรยาของเขาร่วมกันทำร้ายหนิงเหนียน แล้วยังมีเจียงเจินฉันเลี้ยงดูเธอเหมือนลูกสาวแท้ ๆ ดีกับเธอขนาดนั้น ทำไมเธอถึงต้องรังแกหนิงเหนียนด้วย พวกเขาไม่ใช่คนดีสักคน!”
“ที่หนิงหนิงผลักเธอ ก็สมควรแล้ว!”
ดวงตาของเจียงชูเหมยเต็มไปด้วย
