สีเลือด เล็บของเธอยาวขึ้น
“เจียงชูเหมย”
เจียงชูเหมยสงบสติอารมณ์ลงในทันที
“ขอโทษ ฉันเสียมารยาทไป”
เธอรู้สึกละอายใจมาก จัดผมเล็กน้อยให้ดูอ่อนโยนขึ้น
หนิงหนิงจำได้ว่า ตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่เป็นครู
หลังจากที่ตายไปกลายเป็นวิญญาณ ได้อยู่ข้าง ๆ ลูกชาย ได้เห็นสามีคนปัจจุบันพาภรรยาใหม่มารังแกลูกชายของเธอ ได้เห็นลูกสาวที่เคยรักและทะนุถนอมกลับร่วมมือกับพวกเขาทำร้ายน้องชาย
เธอเกลียดจนแทบบ้า อยากเรียกร้องความยุติธรรมให้ลูกชายแต่ก็ไม่สำเร็จ
สามีใช้วิธีการบางอย่าง ทำให้เธอไม่สามารถแก้แค้นได้และไม่สามารถเข้าใกล้ลูกชายได้
เธอได้แต่มองดูอย่างสิ้นหวัง เห็นลูกชายของตัวเองถูกคนอื่นรังแก เห็นลูกทุกข์ทรมานแต่ทำอะไรไม่ได้เลย
เธอรู้สึกสิ้นหวังเหลือเกิน
หลังจากผ่านไปสิบกว่าปี สิ่งที่ทำให้สิ้นหวังยิ่งกว่าคือ
เธอรีบมาพบลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเอง แต่ต้องมาเห็นลูกสาวตายต่อหน้าต่อตา
หนิงหนิงมองเจียงชูเหมย
เจียงชูเหมยยังคงมีรูปร่างหน้าตาเหมือนตอนที่เสียชีวิตเมื่ออายุสามสิบสองปี สวมชุดกี่เพ้าสีเขียวมรกต ดวงตาและคิ้วอ่อนโยนเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของสาวเจียงหนาน
วันนั้นดูเหมือนจะเป็นวันเกิดของเธอ เธอแต่งตัวสวยมาก
ดวงตาคล้ายดอกท้อของเธอแม้ไม่ยิ้มก็ยังดูเหมือนกำลังยิ้มบาง ๆ
พี่น้องทั้งสองคนต่างได้รับดวงตาคล้ายดอกท้อมาจากเจียงชูเหมย
เธอรู้สึกกระวนกระวายใจ มองหนิงหนิงด้วยความหวัง
“ฉันสามารถช่วยลูกชายของคุณได้ แต่ฉันไม่ต้องการเงิ
