น” หนิงหนิงกล่าว
“คุณต้องการอะไร ถ้าฉันมี ฉันจะให้ทั้งหมด” เจียงชูเหมยตอบ
หนิงหนิง “ฉันต้องการวิญญาณของคุณ”
เต็มไปด้วยความเจ็บปวด เต็มไปด้วยความสิ้นหวังแต่กลับแข็งแกร่ง
วิญญาณแบบนี้แหละที่หนิงหนิงชอบที่สุด
เจียงชูเหมยไม่ลังเล “ได้ แต่ฉันจะเชื่อใจเธอได้ยังไง”
หนิงหนิง “แล้วแต่คุณ จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้”
เจียงชูเหมยไม่ได้พูดอะไร ผ่านไปสักพักเธอถามว่า “เธอชื่ออะไร?”
หนิงหนิงตอบว่า “ไอย์หนิง”
เจียงชูเหมยตัดสินใจแน่วแน่ “ได้ ไอย์หนิง ฉันจะมอบวิญญาณให้เธอ”
เธอไม่มีทางเลือกอื่น
ไม่มีใครมองเห็นเธอ และเธอก็ไม่สามารถสัมผัสใครได้เลย
หนิงหนิงอุ้มลูกแก้วคริสตัลเดินไปที่ริมหน้าต่าง
“คุณแน่ใจนะ ถ้าสัญญาระหว่างทั้งสองฝ่ายสำเร็จคุณก็จะหายไป”
เจียงชูเหมย “ฉันแน่ใจ ฉันรู้ว่าเธอเป็นเด็กดี”
เธอมองไปที่หนิงหนิงพร้อมรอยยิ้ม
ทำไมถึงมีคนแบบนี้นะ ทั้ง ๆ ที่ใกล้จะหายไปแล้ว แต่ยังยิ้มได้อีก
หนิงหนิงเบือนสายตาออกแล้วค่อย ๆ ยกลูกแก้วคริสตัลขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ปล่อยให้แสงจันทร์ส่องกระทบมัน “เข้ามาสิ มองที่ดวงตาของฉัน อุทิศจิตวิญญาณของคุณ แล้วบอกความปรารถนาของคุณมา”
เจียงชูเหมยถาม “เธอชอบลูกแก้วคริสตัลนี้มากเลยเหรอ?”
หนิงหนิงพยักหน้า
เจียงชูเหมยพูด “เธอดูเหมือนเด็กน้อยจัง”
ชอบของพวกแวววาวสวยงามแบบนี้
หนิงหนิงเร่งเร้าเธอ “รีบพูดมาสิ”
เจียงชูเหมยหายใจลึก เธอจ้องตาหนิงหนิงตรง ๆ แล้วพูดทีละคำ “ฉันยินดีที่จะมอบวิญ
