า
ฉินเจิ้งหยางส่ายหน้าให้เขา นี่มันเป็นเหยื่อล่อ
ตามแผนที่วางไว้ก่อนหน้านี้ ฉินเจิ้งหยางจะบุกเข้าไปก่อน
เขาค่อย ๆ ผลักประตูเปิดออกอย่างระมัดระวัง แล้วรีบปิดกลับอย่างรวดเร็ว
“โซ่ขาดแล้ว” เขาขยับปากพูดแบบไร้เสียง
ไม่มีแรงกดดันประหลาดที่น่าขนลุก อีกทั้งลู่เจียนซินยังนอนเอนหลังอยู่บนเตียง
ตอนนี้ชัดเจนแล้วว่านี่คือกับดัก
ฉินเจิ้งหยาง ผลักประตูเข้ามาทันที
“บ้าเอ๊ย สู้มันเลยแล้วกัน”
มือซ้ายของเขากำดาบเจ็ดดวงดาวเอาไว้ ดาบเจ็ดดวงดาวเล่มนี้มีตัวดาบเป็นสีดำ ทำมาจากกิ่งต้นท้อที่มีอายุร้อยปี บนใบดาบมีอักขระไล่ปีศาจวาดอยู่
มือขวาล้วงเข้าไปในอกเสื้อหยิบยันต์ปราบปีศาจที่เตรียมมาเป็นพิเศษ ยันต์นี้วาดโดยคุณโจว เพื่อใช้ในการขับไล่วิญญาณร้ายในครั้งนี้โดยเฉพาะ
เพียงแค่ติดแผ่นยันต์ปราบปีศาจนี้ลงบนหน้าผากของลู่เจียนซิน ก็จะสามารถผนึกปีศาจร้ายได้ชั่วคราว
พวกเขาก็จะมีโอกาสชนะ
ในทางกลับกัน แค่เพียงเขาหยิบมันออกมาปีศาจก็จะรับรู้ถึงพลังอันตรายของมันได้
และต้องต่อต้านอย่างแน่นอน
แต่พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
พวกเขาได้เตรียมการอย่างดีสำหรับปฏิบัติการครั้งนี้
ตอนนี้แหละ!
ฉินเจิ้งหยางวิ่งพุ่งไปที่เตียง
ต้องรีบแล้ว
แค่แปะลงไปก็พอ!
แม้จะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เขาก็ยังพุ่งเข้าไป
ยื่นมือออกไป
แปะ!
แปะลงไปแล้ว
อ๊ะ?
มันติดแล้ว!
ลู่เจียนซินยกมือขึ้นถูดวงตา หลับตาลงแล้วยื่นมือออกไปดึงแผ่นยันต์สีเหลืองที่ปิดหน้าออก
ดีใจได้ไม
