บทที่ 6 หน่วยสืบสวนพิเศษ
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง
ฉินเจิ้งหยางพูดด้วยความรู้สึกซับซ้อน “ทางตระกูลลู่ เพิ่งเซ็นหนังสือยินยอมไปเมื่อกี้นี้เอง”
จี๋ไหลกำมือแน่น
เวลาผ่านไปพักใหญ่ ฉินเจิ้งหยางจึงถอนหายใจ
ลูกชายที่เลี้ยงมาสิบปี
ตอนนี้ พวกเขาต้องลงนามในหนังสือยินยอม ยอมให้คนอื่นฆ่าลูกชายของตัวเอง
สำหรับพ่อแม่แล้ว มันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน
ทั้งสองคนรู้สึกสับสนวุ่นวายใจ
ตระกูลลู่ในฐานะมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก พวกเขาทำงานการกุศลมาตลอด สั่งสมบุญกุศลมามากมาย
แต่มันก็แปลกที่ปีศาจร้ายตนนี้สามารถหลบเลี่ยงบุญกุศลเหล่านั้น และมาเกาะติดลู่เจียนซินได้
พวกเขาสืบสวนมานานแล้ว แต่ก็ยังไม่พบที่มาของปีศาจตัวนี้
ตอนนี้พวกเขากลัวว่าเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อนจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
“แต่ว่า ลู่จีอันมีเงื่อนไขว่าคืนนี้เขาต้องไปด้วย” ฉินเจิ้งหยางกล่าว
จี๋ไหล ตะโกน “เขาจะมาทำไมกัน!”
พวกเขาเองยังเอาตัวไม่รอด ยังไม่คิดเลยว่าจะออกไปจากที่นี่ยังไง
ถ้าลู่จีอันมา แล้วใครจะรับประกันความปลอดภัยของเขาได้
ตระกูลลู่สูญเสียลูกชายไปคนหนึ่งแล้ว อยากจะเสียคนนี้ไปอีกคนเหรอ
ฉินเจิ้งหยางพูดว่า “ลู่จีอันบอกว่าจะมารับศพน้องชาย ท่านโจวก็อนุญาตแล้ว”
จี๋ไหลไม่พูดอะไร
เขารู้สึกหงุดหงิดจึงหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า แต่นึกได้ว่าที่นี่คือโรงพยาบาล จึงเก็บกลับเข้าไปใหม่
ผ่านไปสักพัก
จู่ ๆ ฉินเจิ้งหยางก็พูดขึ้นมาลอย ๆ ว่า “จี๋ไหล ต่อไปฝากนายช่วยดูแลภรรยาขอ
