่างกับเนื้อสัตว์หนึ่งอย่าง ก่อนหน้านี้หนิงหนิงกินเนื้อสัตว์ไม่ได้ แต่วันนี้เธอสามารถกินเนื้อสัตว์ได้แล้ว
เมื่อกลับมาที่ห้องผู้ป่วย หนิงหนิงลุกขึ้นมาแล้วเธอยืนอยู่ที่หน้าต่าง
“วันนี้คุณยืนได้ด้วยเหรอ?” หลินเค่อถาม
ทุกวันที่เธอมาเยี่ยมหนิงหนิง เห็นแต่เธอนอนอย่างเดียว
“ฉันรอคุณอยู่” หนิงหนิงตอบ
หลินเค่อแกว่งถุงของขวัญในมือซ้าย “ไม่ต้องห่วง ฉันซื้อมาให้แล้ว กินข้าวก่อนเถอะ”
เธอยกอาหารที่ซื้อกลับมาวางบนโต๊ะกลม แล้วโบกมือเรียกหนิงหนิงให้เข้ามา
“ยินดีด้วยนะ วันนี้คุณได้กินเนื้อสัตว์แล้ว”
วันแรกที่ได้กินเนื้อสัตว์ หลินเค่อไม่กล้าซื้ออาหารที่มีมันเยอะเกินไป
เธอจึงซื้อไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์มาจานหนึ่ง
หนิงหนิงเหลือบมองเพียงแวบเดียว เธอนึกถึงไก่ที่มีกลิ่นคาวบนโต๊ะอาหาร รู้สึกขยะแขยงเล็กน้อย
หลินเค่อยื่นลูกแก้วให้เธอ
ถุงสีฟ้าใส มีภาพกวางเรนเดียร์กำลังวิ่งอยู่บนถุง
หนิงหนิงดึงกล่องของขวัญที่อยู่ข้างในออกมา
กล่องก็เป็นสีฟ้าใสเช่นกัน บนฝากล่องผูกโบว์สีฟ้า
เธอแกะโบว์ออก เปิดฝากล่องหยิบลูกแก้วคริสตัลขึ้นมา ภายในลูกแก้วมีกวางตัวหนึ่งยืนนิ่งอยู่ ฐานเป็นสีฟ้ามีรูปตุ๊กตาหิมะสวมผ้าพันคอสีแดงวาดอยู่
หนิงหนิงลูบลูกแก้วคริสตัล “สวยจังเลย สวยกว่าลูกแก้วของฉันที่ไม่มีอะไรเลยอีก”
“ข้างล่างมีสวิตช์นะ กดดูสิ” หลินเค่อพูด
หนิงหนิงกดสวิตช์
ไฟในลูกแก้วสว่างขึ้น กวางกลายเป็นสีทอง หิมะโปรยปรายลงมาจากศีรษะของมัน
หนิ
