่อย ๆ ซีดลง เธอหลับตาลง
จ้าวเฉิงหยวนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง มุมปากกระตุกเล็กน้อย
“เลิกแกล้งทำได้แล้ว อีกสองวันก็ออกจากโรงพยาบาลซะ ตอนนี้เจ้านายยังสนใจคุณอยู่ ฉันจะพาคุณไปขอโทษพวกเขาถือโอกาสนี้รีบหาผู้อุปถัมภ์ซะ”
“ตอนนี้คุณเหลือแค่รายการวาไรตี้พี่น้องรายการเดียวแล้ว แถมยังเป็นทางฝั่งตระกูลเจียงที่ช่วยดันให้ต่อ คิดว่าพวกเขายังนึกถึงคุณอยู่งั้นเหรอ? ไม่ใช่หรอก พี่น้องตระกูลเจียงก็จะเข้าร่วมด้วย คุณลองเดาดูสิว่าทำไม? ก็เพื่อจะมาดูคุณเป็นตัวตลกไง ขโมยชีวิตที่ดีของลูกสาวเขามายี่สิบกว่าปี คุณคิดว่าตระกูลเจียงจะปล่อยคุณไปง่าย ๆ เหรอ?”
หนิงหนิงลูบสร้อยข้อมือที่ข้อมือของเธอ
สร้อยข้อมือมีรูปทรงเป็นงู
เมื่อมองดูอย่างผิวเผิน มันดูเหมือนงูตัวเล็ก ๆ จริง ๆ
ลำตัวสีเงินรัดแน่นรอบข้อมือขาวเนียน
ดวงตาของหัวงูเรืองแสงสีเขียว ลิ้นสีแดงแลบออกมาจากปาก
เธอเงยหน้าขึ้นสู้กับแสงแดด จ้องตาของจ้าวเฉิงหยวนแล้วพูดช้า ๆ ทีละคำว่า
“คุณ…จะ…โดน…รถ…ชน”
เธอยังพูดภาษาจีนกลางได้ไม่คล่องนัก จึงต้องพูดช้า ๆ แบบนี้
ปัญหาแรกของการข้ามมิติคือการสื่อสารที่ไม่เข้าใจกัน
ที่ข้อมือของเธอ ดวงตางูส่องแสงสีแดงวาบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“คุณกำลังสาปแช่งฉันเหรอ?” จ้าวเฉิงหยวนถามอย่างไม่อยากเชื่อ
เขาเดินไปที่ข้างเตียงมือล้วงกระเป๋ากางเกง ก้มมองหนิงหนิงที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้จากมุมสูง “แน่ล่ะสิ ตอนนี้คุณเริ่มติดนิสัยต่อต้านแล้วใช่ไหม? เอาเป็นว่าต
